Search This Blog

Showing posts with label rap. Show all posts
Showing posts with label rap. Show all posts

Sunday, December 4, 2022

EXIST IS TO RESIST!

''The country's a mess 

Showing no progress

We’ll build this fire from the troops and the lies

Dancing round the issue

They're fighting for their crown

They're trying to keep us under the thumb and keep our minds locked down

Your questions are your answers, You know it in your soul''

Και να φανταστείς ΔΕΝ μιλάει για Ελλάδα αλλά για το Νότιο Λονδίνο.

Τόσο παγκόσμιος, τόσο επίκαιρος.

Στο 17, WU-LU: Loggerhead Το ντεμπούτο του νεαρού rapper από το Νότιο Λονδίνο - ένα υπνωτικό fusion  hip hop, lo-fi και electronic, κλειστοφοβικό, συναισθηματικό, ατμοσφαιρικό και με στίχους που σου θυμίζουν ότι αν δεν αντισταθείς, θα σε φάνε (Το κράτος και όλα τα τερατώδη δημιουργήματα και παρακλάδια του).

Άκου το εδώ

Αγόρασέ το εδώ







Wednesday, December 15, 2021

Blogovision 2021 - 1971: Woman Is The Nigger Of the World

 


Woman is the nigger of the world
Yes, she is, think about it
Woman is the nigger of the world
Think about it, do something about it

We make her paint her face and dance
If she won't be a slave, we say that she don't love us
If she's real, we say she's trying to be a man
While puttin' her down, we pretend that she's above us

You know, woman is the nigger of the world, yeah
If you don't believe me, take a look at the one you're with
Woman is the slave to the slave
Ah, yeah, if you believe me, scream about it

We make her bear and raise our children
And then we leave her flat for being a fat old mother hen
We tell her, home is the only place she should be
Then we complain that she's too unworldly to be our friend

Well, now, woman is the nigger of the world, yeah, she is
If you don't believe me, take a look at the one you're with
Woman is the slave to the slave
Yeah, if you believe me, you better scream

We insult her every day on TV
And wonder why she has no guts or confidence
When she's young we kill her will to be free
This is the one that I can never remember
But you get the message anyway

You know that woman is the nigger of the world
Yes, she is, if you don't believe me, take a look at the one you're with
Woman is the slave to the slave
Yeah, Connely was right, we scream it

We make her paint her face and dance
We make her paint her face and dance
We make her paint her face and dance

You know, we make her paint her face and dance
Dance, dance, dance, dance, dance, dance
We make her paint her face and dance

Το 1969 o John και η Yoko δίνουν συνέντευξη στο περιοδικό Nova και φωτογραφίζονται για το εξώφυλλό του. Η Yoko δίνει τον τίτλο: Woman Is The Nigger Of The World.


Είναι μαθηματικά βέβαιο πως αν διαβάσεις αυτούς τους στίχους σήμερα και δεν ξέρεις πότε γράφτηκαν μπορεί να νομίζεις ότι γράφτηκαν φέτος για όλα αυτά που συμβαίνουν στον κόσμο και και στην Ελλάδα στις γυναίκες. Μόνο στην Ελλάδα και μόνο φέτος μετράμε 17 γυναικοκτονίες μέχρι στιγμής - τις έφαγαν είτε γιατί αρνήθηκαν να τους κάτσουν, είτε γιατί θέλησαν να φύγουν, είτε γιατί απλά τους γύρισαν το μάτι.

Δεν είμαι από αυτές που τριγυρνάνε στα φόρα μιλώντας για τα δικαιώματα της γυναίκας. Πέρασα από εκεί μετά την χούντα, όταν παλεύαμε για τα στοιχειώδη στην ΟΓΕ με την Μελίνα και τις άλλες. Πιστεύω πλέον πως είναι ξεκάθαρα θέμα παιδείας- πως μας μεγαλώνουν και πως μεγαλώνουμε τα παιδιά μας.

Αν ο άντρας μεγαλώνει με αμέτι μουχαμέτι να γίνει ''μάγκας'', ''παντελονάτος'' και ''γαμιάς'', αυτό θα γίνει και θα αμυνθεί ενάντια σε οτιδήποτε κι οποιονδήποτε αμφισβητήσει αυτές του τις ''ποιότητες'' - όσο πιο κομπλεξικός τόσο πιο επιθετικός.

Όσο η πολιτεία μας δεν κάνει, και εμείς δεν απαιτούμε, θεμελιώδεις αλλαγές στην καθημερινότητα, άνδρες και γυναίκες θα μεγαλώνουν συνηθίζοντας τα απαράδεκτα που ακούγονται για τις γυναίκες στην εκκλησία την ώρα του γάμου, υπογράφοντας δηλώσεις που ζητούν υπογραφή Ο/Η δηλ... , αναφέροντας πάντα πρώτα το αρσενικό άρθρο, έχοντας λέξεις που τα άρθρα τους είναι Ο/Η, πχ Ο/Η  υπάλληλος, βλέποντας το όνομα του άνδρα πριν της γυναίκας στις φορολογικές δηλώσεις και τα δημόσια έγγραφα, δίνοντας σε αιτήσεις μόνο το όνομα του πατέρα ή και των δύο γονέων αλλά με πρώτο του πατέρα κ.ο.κ και άρα μεγαλώνοντας με τον άνδρα να νομίζει ότι έχει κάτι παραπάνω από τη γυναίκα.

Το 1971 πήγαινα σε σχολείο θηλέων, στις Καλόγριες. Πατρίς - Θρησκεία- Οικογένεια η φάση αλλά κάτι τα βιβλία που διάβαζα, κάτι τα ποιήματα, κάτι η αχαλίνωτη φαντασία μου και κυρίως η μουσική, μου είχαν φουσκώσει τα μυαλά κι ήθελα να ζήσω το Καλοκαίρι της Αγάπης και όλα όσα πρέσβευε αυτό κι ας ήταν περσινά, ξινά σταφύλια. 

Η μουσική όμως είχε ήδη περάσει σε μία πιο άγρια - λιγότερα λουλούδια κι έρωτες, περισσότερη δράση- φάση.

Μία αφροαμερικανή κομμουνίστρια συγγραφέας, πολιτικός, ακτιβίστρια, η Angela Davis, γίνεται πηγή έμπνευσης εκατοντάδων χιλιάδων γυναικών και καταπιεσμένων μειονοτήτων σε όλο τον κόσμο μιλώντας για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα δικαιώματα της γυναίκας.

Η μουσική ως τότε είχε αρκετές γυναίκες - κορυφαίες φωνές στην ιστορία της - με σπουδαία τραγούδια και άλμπουμ στο ενεργητικό τους. Όμως, το 1971 είναι η πρώτη χρονιά που κυκλοφόρησαν τόσα πολλά άλμπουμ από γυναίκες συνθέτες και τραγουδοποιούς και μάλιστα άλμπουμ που έμειναν στην ιστορία όχι μόνο γιατί έβαλαν τη σφραγίδα τους στην εξέλιξη της σύγχρονης μουσικής επηρεάζοντας ακόμα και σήμερα πάρα πολλούς καλλιτέχνες αλλά και γιατί έβαλαν τις γυναίκες ισότιμα στo studio, στα charts, στα live και στα line ups και φυσικά στις δισκοθήκες μας.

Είχαμε επιτέλους την δικιά μας  Aretha, Buffy, Carly, Carol, Janis, Joni, Joan, Melanie, με τις δικές τους συνθέσεις, τα δικά τους τραγούδια, τις δικές τους ανησυχίες, όνειρα και ευαισθησίες, τους δικούς τους στίχους που έδωσαν πνοή στα δικά μας όνειρα και τις δικές μας αγωνίες.

Jazz, Rock, Soul, Blues, Folk, Country, Pop, καμία άλλη χρονιά και ποτέ πριν και μετά από το 1971 δεν ήταν τόσο γόνιμη σε μουσικά αριστουργήματα φτιαγμένα ή/και ερμηνευμένα από γυναίκες, κυρίως τραγουδοποιούς, με τόσο έντονη επίδραση όχι μόνο στη μουσική αλλά και στον αγώνα για τα ανθρώπινα και γυναικεία δικαιώματα - ακόμα και φέτος που υπάρχουν πάρα πολλά και καλά γυναικεία άλμπουμ, πολλά εκ των οποίων είναι ήδη μέσα στις ανά τον κόσμο λίστες με τα καλύτερα άλμπουμ του 2021 όπως και στην δική μας, της Blogovision.

Στο έξι μου η ποιήτρια ράπερ και ακτιβίστρια Camae Ayewa aka Moor Mother, co- leader των Irreversible Entanglements με έναν προσωπικό, σκοτεινό δίσκο πειραματικής μουσικής που συνδυάζει στοιχεία rap, jazz και noise και αγγίζει, με εύπεπτο -κατά την δημιουργό του -τρόπο τα θέματα της μάχης, της ελπίδας και της ανάγκης για αλλαγή.

Έφτιαξα μία playlsit με τα οκτώ (8) καλύτερα κατά τη γνώμη μου γυναικεία άλμπουμ από το 1971, τοποθετημένα με την χρονολογική σειρά που κυκλοφόρησαν και τελευταίο στη σειρά το φετινό Black Encyclopedia of the Air της Moor Mother. Για εισαγωγή το πάντα επίκαιρο Woman Is The Nigger of the World του John και της Yoko.


 

#07 Luis Vasquez – A Body of Errors

#08 Enzo Kreft – Different World

#09 Richard Dawson, Circle - Henki

#10 Arab Strap- As Days Get Dark

#11 Caterina Barbieri – Fantas Variations

#12 Crawler – Idles

#13 For Those I Love – For Those I Love

#14 Jerusalem in My Heart – Qalaq

#15 Restive Plaggona - Restive Plaggona

#16 Liars - The Apple Drop

#17 Jung Jaeil – The Squid Game

#18 Xiu Xiu- OH NO

#19 Blanck Mass - In Ferneaux

#20 Jung Jaeil – Psalms

 

 

 


Monday, December 9, 2019

Blogovision 2019: Στα 12 Supergroups, rock, rap baroque κι ένα απαγορευμένο εξώφυλλο


Κάτι δεν τα εύρισκαν, κάπου πέφτανε στη μέση τα γκομενικά, κάπου κάποιοι ήθελαν να πειραματιστούν και βαριόντουσαν τα ίδια και τα ίδια, άρχισαν να τα φτιάχνουν μεταξύ τους οι καλύτεροι - έκαστος στο είδος του- και ξεκίνησε η τάση των Supergroups, dream teams της μουσικής.
To 1969 τέσσερεις κορυφαίοι μουσικοί ενώνουν τις δυνάμεις τους συνδυάζοντας τεστοστερόνη κι ευαισθησία για φτιάξουν τους θρυλικούς Blind Faith.

  • Eric Clapton (The Yardbirds, John Mayall & the Bluesbreakers, Cream)
  • Ginger Baker (Graham Bond Organisation, Cream)
  • Steve Winwood (Traffic, The Spencer Davis Group)
  • Ric Grech (Family)


Με φαντάζομαι να μαθαίνω το line up φεστιβάλ της εποχής και να τρέχω να δω ζωντανά μαζί στην ίδια σκηνή Clapton, Baker και, τον αγαπημένο μου από τους Traffic, Winwood.
Οι Blind Faith έβγαλαν μόνο έναν δίσκο,ομώνυμο -τα χάλασαν σύντομα. Πρόκειται για ένα υποτιμημένο αριστούργημα που για να το πω σύντομα, σε μόλις 6 κομμάτια και 41 λεπτά περιγράφει μα την ακρίβεια των ντραμς του Baker, το 1969 και τις χαρές του. Άκου το Blind Faith εδώ 
Trivia: Το εξώφυλλο του δίσκου δείχνει ένα 11χρονο κορίτσι, την Mariora Goschen, γυμνό,να κρατάει ένα πολεμικό αεροπλάνο- φαλλό. Το εξώφυλλο ξεσήκωσε την υποκριτική αμερικανική κοινωνία και λογοκρίθηκε.


                                      
                                                  Το αυθεντικό (ευρωπαϊκό) εξώφυλλο.

                                                                    Το εξώφυλλο μετά την λογοκρισία στην Αμερική 


H φάση με τη  δημιουργία super groups δεν σταμάτησε ποτέ. Ακόμα κι όταν δεν κάνανε μπάντα,πολλοί μεγάλοι καλλιτέχνες ένωναν κι ενώνουν δυνάμεις σε δίσκους ή/και σε live κάτι που συμβαίνει σήμερα κατ'εξοχήν στην σκηνή του ραπ.

To Watch the Throne είναι ένα άλμπουμ συνεργασίας των Jay-Z και Kanye West και κυκλοφόρησε στις 8 Αυγούστου 2011 από την Roc-A-Fella Records, τη Roc Nation και την Def Jam Recordings. Πριν από το άλμπουμ, ο Jay-Z και ο Kanye είχαν συνεργαστεί ξανά σε διάφορα singles, με τον δεύτερο ως παραγωγό στο έργο του πρώτου. Αρχικά προσπάθησαν να γράψουν ένα EP με πέντε τραγούδια, αλλά το έργο τελικά εξελίχθηκε σε ένα πλήρες άλμπουμ. Το WtT περιλαμβάνει εμφανίσεις από τους Frank Ocean, The-Dream, Beyoncé και Mr Hudson, καθώς και μετά θάνατον φωνητικά από τους Otis Redding και Curtis Mayfield. Ακούγονται επίσης οι Kid Cudi, Seal, Justin Vernon, Elly Jackson, Connie Mitchell, Charlie Wilson και Pete Rock, μεταξύ άλλων.


Δεν ξέρω πιο κακούργο χέρι έριξε σήμερα το Watch the Throne στην 12η θέση αυτής της αλλόκοτης λίστας, αλλά προσωπικά το θεωρώ έναν από τους καλύτερους δίσκους όλων των εποχών και κατηγορία από μόνο του, rap baroque, την έχω βαφτίσει.
To Watch the Throne δεν κυκλοφοράει ελεύθερο στις γνωστές πλατφόρμες streaming.
Αντ'αυτού σε προκαλώ να δεις το βίντεο με το κομμάτι Niggas in Paris από το live που έδωσαν οι δύο rappers στο Παρίσι,την ίδια εποχή που το είχαν δανείσει για το σποτ της καμπάνιας του Hollande που απευθυνόταν στην μαύρη κοινότητα της Γαλλίας 



ΕΠΟΣ!!!

Θα κλείσω με το #12 της Blogovision 2019 που είναι επίσης το αποτέλεσμα της συνεργασίας δύο σπουδαίων καλλιτεχνών και rappers.
Czarface είναι η αμερικανική ομάδα hip hop που δημιουργήθηκε το 2013 από το underground hip hop duo 7L & Esoteric και το μέλος των Wu-Tang Clan  Inspectah. 
Σε μεγάλη ρέντα φέτος κυκλοφόρησαν το οργασμικό Czarface meets Ghostface με τον Ghostface Killah να αντιπροσωπεύει τους Wu - Tang Clan.



Άκου το εδώ 

Monday, December 10, 2012

Best Albums,Blogovision #11 Grip Me To Death and Deeper

Ας το κάνουμε βήμα-βήμα.Θα με πιάσεις σφιχτά, θα πετάξουμε βαθειά μέσα εκεί που κανένας άλλος δεν θα θέλει να μπεί, θα παίξουμε δυνατά το χαρτί του Deep Web και θα μείνουμε για πάντα μαζί. Εκεί ή εδώ.Όπου είσαι κι όπου είμαι. Αυτό μας αξίζει και σε εμάς και στις μουσικές που μας χαϊδεύουν και σε αυτό το σκοινί που μας σφίγγει.Love Me To Deep Web, Or

Deep Web by Death Grips on Grooveshark
 Best Albums, Blogovision 2012

#11 Grip Me To Death and Deeper. No Love Deep Web-Death Grips

Friday, December 7, 2012

Best Albums,Blogovision, #14 Anywhere But Here


Περνάγαμε ανάποδα ήρεμα εκεί πέρα, όλοι φορούσαν κορδέλλες στα μαλλιά κι ο αέρας φυσούσε από αλλού.Μου υποσχέθηκες να φύγουμε σε λίγο.Μαλάκα μου σε βλέπω, φοβάσαι ν'αφήσεις αυτό που σε σκοτώνει,παράτα το,χώσου μαζί μου εδώ μέσα κι άρπα τις λέξεις, κάρφωσέ τες βαθειά στο χτύπημα των ήχων και πάμε να φύγουμε γρήγορα όσο προς τα κάτω γίνεται.
Η κόλαση είναι μπλέ, κάνε κλικ, τι δεν καταλαβαίνεις;




Best Albums, Blogovision 2012

#14 Anywhere But Here.R.A.P Music-Killer Mike