Στο 9, ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ. Ο Υπαρξισμός σε μία ταινία του 1952 και ακριβώς 70 χρόνια μετά στο ίσως καλύτερο ως σήμερα άλμπουμ των Soft Moon. H Θεωρία της Ύπαρξης - του Είναι ταλάνιζε και ταλανίζει τους φιλόσοφους από την αρχαιότητα ως σήμερα. Από τον Αριστοτέλη στον Kierkegaard, τον Hume, τον Jaspers και τον Sartre, ο Άνθρωπος έβαλε τα καλύτερα μυαλά του να αναζητήσουν ποια είναι η αλήθεια πίσω από την Ύπαρξη. Σύμφωνα με την θεωρία, η Ύπαρξη, ως μοναδικός τύπος κάθε ανθρώπου, δεν έχει στατικές έμφυτες ιδιότητες, όπως πιστευόταν ότι συμβαίνει με την ουσία του, αλλά διαμορφώνεται αέναα με την προσωπική του δράση, με αποτέλεσμα να ευθύνεται και γι’ αυτό στο οποίο θα καταλήξει.

Ο Υπαρξισμός βρήκε τρομερή ανταπόκριση σαν ρεύμα στις εικαστικές τέχνες, ενώ σπουδαία βιβλία, θεατρικά, ποιήματα και πίνακες εμπνεύστηκαν και εξέφρασαν με τον δικό τους τρόπο τα ερωτήματα και τις ανησυχίες του.

Στην κορυφή του 20ου αιώνα ο Υπαρξισμός πέρασε στον κινηματογράφο. Μία από τις κορυφαίες ταινίες που θεωρούνται ότι αντιπροσωπεύουν το ρεύμα είναι το Ikiru του Akira Kurosawa. H ταινία είναι εμπνευσμένη από το αριστούργημα του Τολστόι '' Ο Θάνατος του Ιβάν Ίλιτς'', βγήκε στις αίθουσες το 1952 και προβλήθηκε στην Ελλάδα με τον ατυχή τίτλο Ο Καταδικασμένος. Ikiru σημαίνει ΝΑ ΖΕΙΣ. Με την φιλοσοφική έννοια. Πρόκειται για έναν ετοιμοθάνατο που έρχεται αντιμέτωπος με κάτι πολύ χειρότερο από τον Θάνατο πριν τον Θάνατό του. Την ίδια του την ύπαρξη και τα ερωτηματικά που αφήνει αναπάντητα.

Εβδομήντα χρόνια μετά, 5.478 χιλιόμετρα ανατολικά από εκεί που ο Kurosawa γύρισε το Ikiru, ο Αμερικανός Luis Vasquez - κυκλοφορεί τον EXISTER (γαλλικά:  ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙΣ που στην ουσία σημαίνει Ikiru, ΝΑ ΖΕΙΣ). Ένας δίσκος που τραγουδάει τις εκστατικές χαρές και τα ευνουχιστικά χαμηλά της Ζωής και το πως   '' το να κρατάμε και απλά να υπάρχουμε '' είναι μερικές φορές το μόνο που μας απομένει.

Αν σας φαίνεται συναρπαστική η ομοιότητα ανάμεσα στα πρόσωπα των Ηρώων του Ikiru και τον Luis Vasquez (που σήμερα έχει τα γενέθλιά του), τότε αυτή ανάμεσα στην ιστορία του Kurosawa και τα τραγούδια του Luis θα σας τρομάξει.

Άκου

 

Στo #10 μου O Άνδρας Που Θα Παντρευτώ

Τα δύο τελευταία χρόνια συναντηθήκαμε πέντε φορές.
Την πρώτη μιλήσαμε από κοντά για λίγο, αλλά ήταν λίγο στενάχωρα εκεί πάνω στα παρασκήνια του Gagarin, ήταν κι η πρώτη μας φορά και δεν το χάρηκα. 

Την δεύτερη ήταν στο Plissken του 2014. Μετά το live του (το καλύτερο από τα 4  που έχω δει so far) την ώρα των Black Lips (που σκατά είδα γιατί ήμουνα μαζί του). Εντάξει για 5' - ίσα να φιληθούμε*, να μιλήσουμε,να τραβήξω βίντεο (από όπου και το gif) - να μου φανεί γαμάτος αιώνας σε διάρκεια και μετά να πάω να λιποθυμήσω.

Καθοριστική επίδραση στην ανάπτυξη των αισθημάτων μου για Εκείνον έπαιξε η συνάντησή μας στο διαδίκτυο, όταν εκείνος εξομολογήθηκε τα 10 καλύτερα ψυχεδελικά Τούρκικα κομμάτια κατά τη γνώμη του. Τότε (ξανα)κατάλαβα ότι το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον. Γιατί (και) αυτά ακούω τις ώρες που δεν με ακούει κανείς. Κουμπάρος ο Edip Akbayram μάνα μου.

Μετά ήρθε το κάγκελο της Adidas. 4μιση περίπου η ώρα το πρωί,στην Primavera, ήταν σαν να είχα πάρει διεγερτικά, ξαναμιλήσαμε στο πεταχτό την ώρα που κατέβηκε να τσαμπουκαλευτεί με μια τύπισσα που του πέταξε μια τσάντα. Ο διάλογος ήταν πλούσιος:
- Luis!
- High!
πωπω,χαμός. 

Και μετά πρόσφατα στο χειρότερο live του, λόγω της αναισθησίας του ηχολήπτη, στο Κύτταρο.

Απεγνωσμένος εκείνος για τα χάλια της εμφάνισης ζητούσε ένα ποτό. Στην κοσμάρα της η τύπισσα στο μπαρ αδιαφορούσε κι έτσι, σμπρωγμένη εγώ από το ένστιχτο, μοιράστηκα μαζί του το πχιοτό μου ενώ εκείνος με αγκάλιασε νοιώθοντας λυτρωμένος. 

Συνοψίζοντας,για μένα ο Luis Vasquez είναι πέρα από ένα είδωλο, είναι ''ο άνδρας που θα παντρεφτώ'' γιατί είναι ιδιοφυής, ανοιχτόμυαλος, περιπετειώδης και παθιασμένος. ( Στυλιστική σημείωση: ΚΑΙ λεπτεπίλεπτος γαλαζομάτης).

Αλλά, μετά, το Deeper δεν κατάφερε να πάει πιο ψηλά σε αυτήν την ζόρικη εικοσάδα γιατί κάποιοι άλλοι δίσκοι με έστειλαν γαμώτο πιο ψηλά.Κι  έτσι κλείνω εδώ αυτήν την ερωτική εξομολόγηση παροτρύνοντάς σας να δοκιμάσετε τις εξής εμπειρίες:

1. Να διαβάσετε ολόκληρο το ποίημα που έγραψα για πάρτη της φάσης με τους The Soft Moon ψηφίζοντας τα Zeros στο #2 της 20άδας μου το 2012

Γαμώτο,νομίζω καταλαβαίνωεις πολύ καλά
Κάποτε μου μιλάς για φεγγάρια
όταν στα ίχνη που αφήνει ο υπολογιστής σου
βρίσκεσαιομαι  εσύ εγώ κι αυτά που δήθεν καταλάθος αφήνεις

Νομίζω τώρα ξεκινάνε όλα.
Θα είναι επικίνδυνα, δυσάρεστα, χωρίς καμμία ανατροπή.
Θα πρέπει να βασανιστούμε

Φοβάμαι κι εγώ
Αλλά όμως οι μηχανές πρέπει να κινούνται αυτόματα,
εκεί που είναι ταγμένες,
μέσα τους

Μηδενικά αφημένα
να μας σχεδιάζουν τα πάθη μας,
κοιτάμε την κουρτίνα που φύσηξε ο αέρας
της Ιρλανδίας που δεν πήγαμε μαζί

Άκου
Χτυπάνε οι γραμμές μας
Αθροίζουν σχεδόν χίλιες

Την ώρα που θα νοιώθεις τον κίνδυνο της αλλαγής
Θα ακουμπήξουμε τις παλάμες μας
Θα αναλογιστούμε τα χρόνια που δεν είμαστε μαζί
Θα σκεφτούμε αυτό που μας κρατάει ξύπνιους τη νύχτα
Άκουσέ το

Die Life.Or me.

2. Να μυηθείτε στην Τούρκικη Ψυχεδέλεια μιας άλλης εποχής as per Luis Vasquez

3. Να ακούσετε ολόκληρο το διεισδυτικό Deeper  εδώ

* Συνέβη όντως

#10 The Soft Moon - Deeper

#11 Prurient - Frozen Niagara Falls

#12 FAUVE ≠ Vieux Frères (Partie II)

#13 Death Grips - Jenny Death

#14 The Underground Youth - Haunted
#15 Ghostpoet - Shedding Skin

#16 Vessels - Dilate

#17 The KVB - Mirror Being
#18 Inventions – Maze Of Woods

#19 Black Egg - Melencolia

#20 Bruhma - NRTRNSMTTR

Remember our future? Best Albums, Blogovision #2

Πέρασε ένας μήνας. Πάμε ξανά:

Γαμώτο,νομίζω καταλαβαίνωεις πολύ καλά

Κάποτε μου μιλάς για φεγγάρια

όταν στα ίχνη που αφήνει ο υπολογιστής σου

βρίσκεσαιομαι  εσύ εγώ κι αυτά που δήθεν καταλάθος αφήνεις

Νομίζω τώρα ξεκινάνε όλα.

Θα είναι επικίνδυνα, δυσάρεστα, χωρίς καμμία ανατροπή.

Θα πρέπει να βασανιστούμε

Φοβάμαι κι εγώ

Αλλά όμως οι μηχανές πρέπει να κινούνται αυτόματα,

εκεί που είναι ταγμένες,

μέσα τους

Μηδενικά αφημένα

να μας σχεδιάζουν τα πάθη μας,

κοιτάμε την κουρτίνα που φύσηξε ο αέρας

της Ιρλανδίας που δεν πήγαμε μαζί

Άκου

Χτυπάνε οι γραμμές μας

Αθροίζουν σχεδόν χίλιες

Την ώρα που θα νοιώθεις τον κίνδυνο της αλλαγής

Θα ακουμπήξουμε τις παλάμες μας

Θα αναλογιστούμε τα χρόνια που δεν είμαστε μαζί

Θα σκεφτούμε αυτό που μας κρατάει ξύπνιους τη νύχτα
Άκουσέ το

Die Life.Or me.

#2 Remember our future? Zeros-Soft Moon

#3 And we drifted like worried fire-'Allelujah! Don'tBend! Ascend!  Godspeed You! Black Emperor 

#4 State Of Non-Return.Advaitic Songs-OM

#5 The Last Days Of Wandering, Pretty Boy.America-Dan Deacon

#6 Only Hope. Come Of Age-Vaccines

#7 Shipless Genova-Figueroa Islands, Melting It Is.Silent Congas-Larry Gus

#8 Thus we lost our souls. Breakthrough-The Gaslamp Killer

#9 Ich und Du. Geil-Maze
#10 So we fought crying to the end.Battle Born-The Killers
#11 Grip Me To Death and Deeper. No Love Deep Web-Death Grips

#12 Who's The Hunter? WIXIW-Liars

#13 Take me to the Jovian Moons. Visions- Grimes

#14 Anywhere But Here. R.A.P Music-Killer Mike

#15 Wut We Doin? Based On A T.R.U Story-2Chainz
#16 The Journey To The Centre Of TheTruth.Beards, Wives,Denim- Pond

#17 The days in Rome were bad and the harp was made to sound sad.TheScarlet Beast O'Seven Heads-Get Well Soon
#18 His problems weren't but luxury and his fortune was his lyrics.Luxury Problems-Andy Stott
#19 Although he was a tough guy he said he liked the swans.Seer-Swans
#20 His name was Django and he shot me in the heart-Django Django

It's Not The End - It's Just The Beginning

Γαμώτο,νομίζω καταλαβαίνω πολύ καλά

Κάποτε μου μιλάς για φεγγάρια

όταν στα ίχνη που αφήνει ο υπολογιστής σου

βρίσκεσαι εσύ κι αυτά που δήθεν καταλάθος αφήνεις

Νομίζω τώρα ξεκινάνε όλα.

Θα είναι επικίνδυνα, δυσάρεστα, χωρίς καμμία ανατροπή.

Θα πρέπει να βασανιστούμε

Φοβάμαι κι εγώ

Αλλά όμως οι μηχανές πρέπει να κινούνται αυτόματα

εκεί που είναι ταγμένες

μέσα τους

Μηδενικά αφημένα

να μας σχεδιάζουν τα πάθη μας,

κοιτάμε την κουρτίνα που φύσηξε ο αέρας

της Ιρλανδίας που δεν πήγαμε μαζί

Άκου

Χτυπάνε οι γραμμές μας

Αθροίζουν σχεδόν χίλιες

Την ώρα που θα νοιώθεις τον κίνδυνο της αλλαγής

Θα ακουμπήξουμε τις παλάμες μας

Θα αναλογιστούμε τα χρόνια που δεν είμαστε μαζί

Θα σκεφτούμε αυτό που μας κρατάει ξύπνιους τη νύχτα

Die Life.Or me.