Στο 9, ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ. Ο Υπαρξισμός σε μία ταινία του 1952 και ακριβώς 70 χρόνια μετά στο ίσως καλύτερο ως σήμερα άλμπουμ των Soft Moon. H Θεωρία της Ύπαρξης - του Είναι ταλάνιζε και ταλανίζει τους φιλόσοφους από την αρχαιότητα ως σήμερα. Από τον Αριστοτέλη στον Kierkegaard, τον Hume, τον Jaspers και τον Sartre, ο Άνθρωπος έβαλε τα καλύτερα μυαλά του να αναζητήσουν ποια είναι η αλήθεια πίσω από την Ύπαρξη. Σύμφωνα με την θεωρία, η Ύπαρξη, ως μοναδικός τύπος κάθε ανθρώπου, δεν έχει στατικές έμφυτες ιδιότητες, όπως πιστευόταν ότι συμβαίνει με την ουσία του, αλλά διαμορφώνεται αέναα με την προσωπική του δράση, με αποτέλεσμα να ευθύνεται και γι’ αυτό στο οποίο θα καταλήξει.

Ο Υπαρξισμός βρήκε τρομερή ανταπόκριση σαν ρεύμα στις εικαστικές τέχνες, ενώ σπουδαία βιβλία, θεατρικά, ποιήματα και πίνακες εμπνεύστηκαν και εξέφρασαν με τον δικό τους τρόπο τα ερωτήματα και τις ανησυχίες του.

Στην κορυφή του 20ου αιώνα ο Υπαρξισμός πέρασε στον κινηματογράφο. Μία από τις κορυφαίες ταινίες που θεωρούνται ότι αντιπροσωπεύουν το ρεύμα είναι το Ikiru του Akira Kurosawa. H ταινία είναι εμπνευσμένη από το αριστούργημα του Τολστόι '' Ο Θάνατος του Ιβάν Ίλιτς'', βγήκε στις αίθουσες το 1952 και προβλήθηκε στην Ελλάδα με τον ατυχή τίτλο Ο Καταδικασμένος. Ikiru σημαίνει ΝΑ ΖΕΙΣ. Με την φιλοσοφική έννοια. Πρόκειται για έναν ετοιμοθάνατο που έρχεται αντιμέτωπος με κάτι πολύ χειρότερο από τον Θάνατο πριν τον Θάνατό του. Την ίδια του την ύπαρξη και τα ερωτηματικά που αφήνει αναπάντητα.

Εβδομήντα χρόνια μετά, 5.478 χιλιόμετρα ανατολικά από εκεί που ο Kurosawa γύρισε το Ikiru, ο Αμερικανός Luis Vasquez - κυκλοφορεί τον EXISTER (γαλλικά:  ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙΣ που στην ουσία σημαίνει Ikiru, ΝΑ ΖΕΙΣ). Ένας δίσκος που τραγουδάει τις εκστατικές χαρές και τα ευνουχιστικά χαμηλά της Ζωής και το πως   '' το να κρατάμε και απλά να υπάρχουμε '' είναι μερικές φορές το μόνο που μας απομένει.

Αν σας φαίνεται συναρπαστική η ομοιότητα ανάμεσα στα πρόσωπα των Ηρώων του Ikiru και τον Luis Vasquez (που σήμερα έχει τα γενέθλιά του), τότε αυτή ανάμεσα στην ιστορία του Kurosawa και τα τραγούδια του Luis θα σας τρομάξει.

Άκου

 

Blogovision 2021: Το Soundtrack του Υπαρξισμού

 Omnes una manet nox

                          Οράτιος

Το 1971 ο Dmitri Shostakovich γράφει το κύκνειον άσμα του, την 15η Συμφωνία. Πρόκειται για ένα έργο πολύ διαφορετικό από τα προηγούμενά του, τόσο όσον αφορά στην ενορχήστρωση όσο και στο ύφος. 

Η έντονη χρήση πλήθους κρουστών ξεφεύγει από τα δεδομένα και τους κανόνες της κλασσικής συμφωνικής μουσικής γεγονός που μαζί με την χρήση/ ένθεση κομματιών από έργα άλλων συνθετών όπως ο Ροσσίνι βάζει τις βάσεις πάνω στις οποίες δούλεψαν οι πρωτοπόροι της σύγχρονης ηλεκτρονικής μουσικής κάνοντάς μας παράλληλα κοινωνούς των πρώτων samples στην ιστορία της μουσικής.

Η κλιμάκωση  του έργου του αυτού ξεκινώντας από μια παιχνιδιάρικη, αυτοσαρκαστική εισαγωγή και προχωρώντας σε βαθύτερες και πλέον σκοτεινές φόρμες και ακούσματα μπορεί να ερμηνευτεί σαν την μουσική περιγραφή της ανθρώπινης πορείας, από την γέννηση και τα ανέμελα παιδικά χρόνια, στην ωρίμανση, την γνώση της μη γνώσης, την συνειδητοποίηση του πεπερασμένου της οντότητας και τελικά τον φόβο και την αποδοχή του Θανάτου: Το πρώτο soundtrack στην ιστορία της ''κλασσικής'' μουσικής και το πιο φιλοσοφικό του 1971.

Λίγα χρόνια αργότερα ο David Lynch ζητάει από τον Angelo Badalamenti να γράψει κάτι αντίστοιχο για το Blue Velvet, ενώ το 2021, o ιδιοφυής και πάντα ανήσυχος Luis Vasquez (The Soft Moon) εμπνευσμένος από την δουλειά του Badalamenti και άλλων συνθετών κινηματογραφικής μουσικής γράφει το πρώτο του soundtrack για μια φανταστική ταινία που τα βάζει με τους ίδιους του τους δαίμονες, τον ανθρώπινο σαρκικό πόνο, το άγχος και την αγωνία της ανθρώπινης ύπαρξης μπροστά στο άγνωστο του αύριο και της φύσης. Ο Luis πετάει το industrial γάντι του στον Carpenter και μας δίνει το νούμερο επτά μου. Το A Body of Errors.

Άκου 

#08 Enzo Kreft – Different World

#09 Richard Dawson, Circle - Henki

#10 Arab Strap- As Days Get Dark

#11 Caterina Barbieri – Fantas Variations

#12 Crawler – Idles

#13 For Those I Love – For Those I Love

#14 Jerusalem in My Heart – Qalaq

#15 Restive Plaggona - Restive Plaggona

#16 Liars - The Apple Drop

#17 Jung Jaeil – The Squid Game

#18 Xiu Xiu- OH NO

#19 Blanck Mass - In Ferneaux

#20 Jung Jaeil – Psalms

 

Blogovision 2018: Στο #17 μου Fusion Καλιφόρνια - Βερολίνο

Σε μία ολική ανατροπή η ιδιαίτερη σχέση μου με τον Λούις δεν κατάφερε να τον στείλει στις συνηθισμένες του θέσεις στην κορυφή της 20άδας μου. Αν μάλιστα δεν είχε βγάλει τα remixes, το Criminal δεν θα ήταν καν στην λίστα μου.

Το Criminal Remixes είναι το after Criminal Fusion πόνημα του Luis Vasquez  aka The Soft Moon σε  παραγωγή της θρυλικής aufnahme + wiedergabe , συνεργασία με πρωτοπόρους εκπρόσωπους της experimental techno σκηνής όπως οι shxcxchcxsh και με κορυφαίο το remix τους στο ομώνυμο κομμάτι - το άκουσα πρώτη φορά μέσα στο μετρό και συγκρατιόμουν να μην αρχίσω να κουνιέμαι ολόκληρη.
Είναι συναρπαστικό το πως από έναν ακραίο post punk- industrial δίσκο μπόρεσαν να βγούν τόσο δυνατά dance κομμάτια - είναι αλήθεια πως το αγόρι όσο πειραματίζεται τόσο ξεφεύγει από το είδος που τον άνδρωσε. 
Περιμένω ανυπόμονα τη στιγμή που θα ''παίξει'' με Τούρκικη ψυχεδέλεια - άλλο ένα πάθος που μας ενώνει. 
Για τον δίσκο με ενημέρωσε απευθείας ...εκείνος.
Χόρεψέ τον 

#18 Gas - Rausch
#19 Kraus - Path
#20 Ital Tek-Bodied 

Στo #10 μου O Άνδρας Που Θα Παντρευτώ

Τα δύο τελευταία χρόνια συναντηθήκαμε πέντε φορές.
Την πρώτη μιλήσαμε από κοντά για λίγο, αλλά ήταν λίγο στενάχωρα εκεί πάνω στα παρασκήνια του Gagarin, ήταν κι η πρώτη μας φορά και δεν το χάρηκα. 

Την δεύτερη ήταν στο Plissken του 2014. Μετά το live του (το καλύτερο από τα 4  που έχω δει so far) την ώρα των Black Lips (που σκατά είδα γιατί ήμουνα μαζί του). Εντάξει για 5' - ίσα να φιληθούμε*, να μιλήσουμε,να τραβήξω βίντεο (από όπου και το gif) - να μου φανεί γαμάτος αιώνας σε διάρκεια και μετά να πάω να λιποθυμήσω.

Καθοριστική επίδραση στην ανάπτυξη των αισθημάτων μου για Εκείνον έπαιξε η συνάντησή μας στο διαδίκτυο, όταν εκείνος εξομολογήθηκε τα 10 καλύτερα ψυχεδελικά Τούρκικα κομμάτια κατά τη γνώμη του. Τότε (ξανα)κατάλαβα ότι το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον. Γιατί (και) αυτά ακούω τις ώρες που δεν με ακούει κανείς. Κουμπάρος ο Edip Akbayram μάνα μου.

Μετά ήρθε το κάγκελο της Adidas. 4μιση περίπου η ώρα το πρωί,στην Primavera, ήταν σαν να είχα πάρει διεγερτικά, ξαναμιλήσαμε στο πεταχτό την ώρα που κατέβηκε να τσαμπουκαλευτεί με μια τύπισσα που του πέταξε μια τσάντα. Ο διάλογος ήταν πλούσιος:
- Luis!
- High!
πωπω,χαμός. 

Και μετά πρόσφατα στο χειρότερο live του, λόγω της αναισθησίας του ηχολήπτη, στο Κύτταρο.

Απεγνωσμένος εκείνος για τα χάλια της εμφάνισης ζητούσε ένα ποτό. Στην κοσμάρα της η τύπισσα στο μπαρ αδιαφορούσε κι έτσι, σμπρωγμένη εγώ από το ένστιχτο, μοιράστηκα μαζί του το πχιοτό μου ενώ εκείνος με αγκάλιασε νοιώθοντας λυτρωμένος. 

Συνοψίζοντας,για μένα ο Luis Vasquez είναι πέρα από ένα είδωλο, είναι ''ο άνδρας που θα παντρεφτώ'' γιατί είναι ιδιοφυής, ανοιχτόμυαλος, περιπετειώδης και παθιασμένος. ( Στυλιστική σημείωση: ΚΑΙ λεπτεπίλεπτος γαλαζομάτης).

Αλλά, μετά, το Deeper δεν κατάφερε να πάει πιο ψηλά σε αυτήν την ζόρικη εικοσάδα γιατί κάποιοι άλλοι δίσκοι με έστειλαν γαμώτο πιο ψηλά.Κι  έτσι κλείνω εδώ αυτήν την ερωτική εξομολόγηση παροτρύνοντάς σας να δοκιμάσετε τις εξής εμπειρίες:

1. Να διαβάσετε ολόκληρο το ποίημα που έγραψα για πάρτη της φάσης με τους The Soft Moon ψηφίζοντας τα Zeros στο #2 της 20άδας μου το 2012

Γαμώτο,νομίζω καταλαβαίνωεις πολύ καλά
Κάποτε μου μιλάς για φεγγάρια
όταν στα ίχνη που αφήνει ο υπολογιστής σου
βρίσκεσαιομαι  εσύ εγώ κι αυτά που δήθεν καταλάθος αφήνεις

Νομίζω τώρα ξεκινάνε όλα.
Θα είναι επικίνδυνα, δυσάρεστα, χωρίς καμμία ανατροπή.
Θα πρέπει να βασανιστούμε

Φοβάμαι κι εγώ
Αλλά όμως οι μηχανές πρέπει να κινούνται αυτόματα,
εκεί που είναι ταγμένες,
μέσα τους

Μηδενικά αφημένα
να μας σχεδιάζουν τα πάθη μας,
κοιτάμε την κουρτίνα που φύσηξε ο αέρας
της Ιρλανδίας που δεν πήγαμε μαζί

Άκου
Χτυπάνε οι γραμμές μας
Αθροίζουν σχεδόν χίλιες

Την ώρα που θα νοιώθεις τον κίνδυνο της αλλαγής
Θα ακουμπήξουμε τις παλάμες μας
Θα αναλογιστούμε τα χρόνια που δεν είμαστε μαζί
Θα σκεφτούμε αυτό που μας κρατάει ξύπνιους τη νύχτα
Άκουσέ το

Die Life.Or me.

2. Να μυηθείτε στην Τούρκικη Ψυχεδέλεια μιας άλλης εποχής as per Luis Vasquez

3. Να ακούσετε ολόκληρο το διεισδυτικό Deeper  εδώ

* Συνέβη όντως

#10 The Soft Moon - Deeper

#11 Prurient - Frozen Niagara Falls

#12 FAUVE ≠ Vieux Frères (Partie II)

#13 Death Grips - Jenny Death

#14 The Underground Youth - Haunted
#15 Ghostpoet - Shedding Skin

#16 Vessels - Dilate

#17 The KVB - Mirror Being
#18 Inventions – Maze Of Woods

#19 Black Egg - Melencolia

#20 Bruhma - NRTRNSMTTR