Blogovision 2019:Τα δύο #20 και ένα πίσω στο 1969

   1969:
Εγώ με την ροζ πουκαμίσα αριστερά. Not! Εγώ δεξιά, κατά φαντασίαν hippie.Yes!
Το 1969 συνέβησαν δύο ρηξικέλευθα πράγματα στη ζωή μου.
Γνώρισα τον Τάκη και αυτός με σύστησε στους Beatles.
Μέχρι εκείνη τη στιγμή βολευόμουνα με ότι ακούγαμε στο σπίτι.Χατζηδάκι, λαϊκά,ρεμπέτικα και rock 'n roll, Presley, Pat Boone και τέτοια.
-Do you dance?
-Yes, I do!
O Τάκης ήταν μικρότερός μου.Eίχε έρθει από το εξωτερικό κι είχε ξανθά μαλλιά κομμένα mod, φόραγε λευκή πουκαμίσα, jeans και χαϊμαλιά. Πήγαινε Τρίτη Δημοτικού και στην οικογενειακή συμμάζωξη που γνωριστήκαμε με πήρε, πήγαμε στο δωμάτιο του μεγάλου του ξάδερφου, άνοιξε το πικάπ, έβαλε το Ob la di Ob -la-da και...
Αρχίσαμε να χορεύουμε κι όταν κατάλαβε ότι μου αρέσει έβγαλε από μια γωνία τον μεγαλύτερο δίσκο που είχα δει ποτέ (μέχρι 72άρια είχα δει ως τότε), πάτησε το κουμπί αλλαγής στροφών κι άρχισε να χορεύει με τη μουσική τραγουδώντας με νόημα ''Come Together''. Τα αγγλικά μου ήταν ακόμα χάλια,ότι μάθαινα από του Στρατηγάκη, αλλά αυτό αλοίμονο..το πιάσαμε το υπονοούμενο.
Έτσι γνώρισα το Abbey Road και τους Beatles.
Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε το περιοδικό ΦΑΝΤΑΖΙΟ (κάτι σαν το ΚΛΙΚ της εποχής, εκδόσεις Τερζόπουλου νομίζω). Αυτό μου πρωτογνώρισε την κουλτούρα των hippies.
Και κάπως έτσι από τον Τάκη και το Φαντάζιο βγήκα στο κλαρί κι άρχισα να ακούω - με σχετική χρονοκαθυστέρηση λόγω χούντας κι εποχής - όλα όσα μου διαμόρφωσαν το σημερινό γούστο.
Από σήμερα, 50 χρόνια μετά και για 20 μέρες, θα ταξιδέψω σε μία πολύ σκοτεινή εποχή που μπόρεσαν να φωτίσουν και κάνουν αξέχαστη 20 πρωτοπόροι καλλιτέχνες και οι μουσικές  τους,ψηφίζοντας μαζί με τις άλλες δύο 20άδες μία τρίτη, φανταστική 20άδα, την εικοσάδα του 69.

#20 Blogovision 2019: 
House - Trance χορευτικοί πειραματισμοί από το παιδί από τη Ρωσία και Well Balanced Rollback -Moa Pillar 

#20 Blogovision 2010-19
Αποθεωτική Progressive Electronica, Slow Focus -Fuck Buttons

Στην 20άδα του 69 
#20 Abbey Road - Beatles

Ακούς τον Moa εδώ

Στο #9 μου Танцуй со мной до конца любви

Δεν έχω να πω πολλά σήμερα.

1./  Αυτό

2./ Είναι Ρώσος και 20 χρονών

3./ Πριν μια βδομάδα έπαιζε με Soft Moon

Άκου με προσοχή το Νο 1 ταλέντο μιας νέας παγωμένης  Dark Russian Electronica  και αν μπορείς, αυτό είναι το mail του manager του maphtown@gmail.com, φέρτον να τον χορέψουμε εδώ

#9 Moa Pillar - Humanity

#10 The Soft Moon - Deeper

#11 Prurient - Frozen Niagara Falls

#12 FAUVE ≠ Vieux Frères (Partie II)

#13 Death Grips - Jenny Death

#14 The Underground Youth - Haunted
#15 Ghostpoet - Shedding Skin

#16 Vessels - Dilate

#17 The KVB - Mirror Being
#18 Inventions – Maze Of Woods

#19 Black Egg - Melencolia

#20 Bruhma - NRTRNSMTTR

To #12 του @yerasimos: Moa Pillar – Humanity (Full of Nothing)

Ο δίσκος αποκάλυψη της χρονιάς για εμένα.

“Spiritual bass techno is now officially a thing. A heavy, heavy offering by the prodigal son of Russian electronics. Whilst drawing on authentic folk and tribal musics, Moa Pillar is equally inspired by the forward-thinking electronica and pounding dark techno as well as sound art. Think raster-noton meets Sublime Frequencies. Or Shackleton remixes the Ocora catalogue. Comparisons don't make justice here – "Humanity" is a crushing sound odyssey in all it's HD glory.” (http://www.residentadvisor.net)

ΥΓ: Άκου αυτοσχεδιασμούς σε ποιήματα του William Butler Yeats

12.Moa Pillar - Humanity

13. Liturgy - The ArkWork

14. Ricardo Donoso - Saravá Exu

15. Chelsea Wolfe - Abyss

16. Lakker- Tundra

17.Helena Hauff - Discreet Desires

18. Myrcur – M

19. The Telescopes-  Hidden Fields

20. Sonic Jesus -  Neither Virtue Nor Anger

Το #14 της @ste_pl: Moa Pillar - Humanity

Τα έπαθα όλα ακούγοντας τυχαία και για πρώτη φορά Moa Pillar. Σκοτεινό, χορευτικό, φρέσκο, διαφορετικό. Εκεί όμως που τα είδα όλα ήταν στο Peacewalker το οποίο από όταν το άκουσα δεν πέρασε ούτε μια μέρα που να μην παίξει τέρμα. Ένας οργασμός διάρκειας 11 λεπτών. Ένα soundtrack μιας περιπετειώδους καταδίωξης, ένα mind fuck ασύλληπτων διαστάσεων. Ένταση σε κάθε δευτερόλεπτο. Μια ιστορία. Κάπως έτσι είναι ολόκληρος ο δίσκος. Δε θα ήταν υπερβολικό να χαρακτηριστεί ως ένα από τα καλύτερα ηλεκτρονικά tracks της χρονιάς (όπως έχω ξαναγράχψει).