El Switcher : Search results for deeper

Showing posts sorted by relevance for query deeper. Sort by date Show all posts

Friday, December 11, 2015

Στo #10 μου O Άνδρας Που Θα Παντρευτώ

Τα δύο τελευταία χρόνια συναντηθήκαμε πέντε φορές.
Την πρώτη μιλήσαμε από κοντά για λίγο, αλλά ήταν λίγο στενάχωρα εκεί πάνω στα παρασκήνια του Gagarin, ήταν κι η πρώτη μας φορά και δεν το χάρηκα.

Την δεύτερη ήταν στο Plissken του 2014. Μετά το live του (το καλύτερο από τα 4 που έχω δει so far) την ώρα των Black Lips (που σκατά είδα γιατί ήμουνα μαζί του). Εντάξει για 5' - ίσα να φιληθούμε*, να μιλήσουμε,να τραβήξω βίντεο (από όπου και το gif) - να μου φανεί γαμάτος αιώνας σε διάρκεια και μετά να πάω να λιποθυμήσω.

Καθοριστική επίδραση στην ανάπτυξη των αισθημάτων μου για Εκείνον έπαιξε η συνάντησή μας στο διαδίκτυο, όταν εκείνος εξομολογήθηκε τα 10 καλύτερα ψυχεδελικά Τούρκικα κομμάτια κατά τη γνώμη του. Τότε (ξανα)κατάλαβα ότι το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον. Γιατί (και) αυτά ακούω τις ώρες που δεν με ακούει κανείς. Κουμπάρος ο Edip Akbayram μάνα μου.

Μετά ήρθε το κάγκελο της Adidas. 4μιση περίπου η ώρα το πρωί,στην Primavera, ήταν σαν να είχα πάρει διεγερτικά, ξαναμιλήσαμε στο πεταχτό την ώρα που κατέβηκε να τσαμπουκαλευτεί με μια τύπισσα που του πέταξε μια τσάντα. Ο διάλογος ήταν πλούσιος:
- Luis!
- High!
πωπω,χαμός.

Και μετά πρόσφατα στο χειρότερο live του, λόγω της αναισθησίας του ηχολήπτη, στο Κύτταρο.

Απεγνωσμένος εκείνος για τα χάλια της εμφάνισης ζητούσε ένα ποτό. Στην κοσμάρα της η τύπισσα στο μπαρ αδιαφορούσε κι έτσι, σμπρωγμένη εγώ από το ένστιχτο, μοιράστηκα μαζί του το πχιοτό μου ενώ εκείνος με αγκάλιασε νοιώθοντας λυτρωμένος.

Συνοψίζοντας,για μένα ο Luis Vasquez είναι πέρα από ένα είδωλο, είναι ''ο άνδρας που θα παντρεφτώ'' γιατί είναι ιδιοφυής, ανοιχτόμυαλος, περιπετειώδης και παθιασμένος. ( Στυλιστική σημείωση: ΚΑΙ λεπτεπίλεπτος γαλαζομάτης).

Αλλά, μετά, το Deeper δεν κατάφερε να πάει πιο ψηλά σε αυτήν την ζόρικη εικοσάδα γιατί κάποιοι άλλοι δίσκοι με έστειλαν γαμώτο πιο ψηλά.Κι έτσι κλείνω εδώ αυτήν την ερωτική εξομολόγηση παροτρύνοντάς σας να δοκιμάσετε τις εξής εμπειρίες:

1. Να διαβάσετε ολόκληρο το ποίημα που έγραψα για πάρτη της φάσης με τους The Soft Moon ψηφίζοντας τα Zeros στο #2 της 20άδας μου το 2012

Γαμώτο,νομίζω καταλαβαίνωεις πολύ καλά
Κάποτε μου μιλάς για φεγγάρια
όταν στα ίχνη που αφήνει ο υπολογιστής σου
βρίσκεσαιομαι εσύ εγώ κι αυτά που δήθεν καταλάθος αφήνεις

Νομίζω τώρα ξεκινάνε όλα.
Θα είναι επικίνδυνα, δυσάρεστα, χωρίς καμμία ανατροπή.
Θα πρέπει να βασανιστούμε

Φοβάμαι κι εγώ
Αλλά όμως οι μηχανές πρέπει να κινούνται αυτόματα,
εκεί που είναι ταγμένες,
μέσα τους

Μηδενικά αφημένα
να μας σχεδιάζουν τα πάθη μας,
κοιτάμε την κουρτίνα που φύσηξε ο αέρας
της Ιρλανδίας που δεν πήγαμε μαζί

Άκου
Χτυπάνε οι γραμμές μας
Αθροίζουν σχεδόν χίλιες

Την ώρα που θα νοιώθεις τον κίνδυνο της αλλαγής
Θα ακουμπήξουμε τις παλάμες μας
Θα αναλογιστούμε τα χρόνια που δεν είμαστε μαζί
Θα σκεφτούμε αυτό που μας κρατάει ξύπνιους τη νύχτα
Άκουσέ το

Die Life.Or me.

2. Να μυηθείτε στην Τούρκικη Ψυχεδέλεια μιας άλλης εποχής as per Luis Vasquez

3. Να ακούσετε ολόκληρο το διεισδυτικό Deeper εδώ

* Συνέβη όντως

#10 The Soft Moon - Deeper

#11 Prurient - Frozen Niagara Falls

#12 FAUVE ≠ Vieux Frères (Partie II)

#13 Death Grips - Jenny Death

#14 The Underground Youth - Haunted
#15 Ghostpoet - Shedding Skin

#16 Vessels - Dilate

#17 The KVB - Mirror Being
#18 Inventions – Maze Of Woods

#19 Black Egg - Melencolia

#20 Bruhma - NRTRNSMTTR

Monday, December 10, 2012

Best Albums,Blogovision #11 Grip Me To Death and Deeper

Ας το κάνουμε βήμα-βήμα.Θα με πιάσεις σφιχτά, θα πετάξουμε βαθειά μέσα εκεί που κανένας άλλος δεν θα θέλει να μπεί, θα παίξουμε δυνατά το χαρτί του Deep Web και θα μείνουμε για πάντα μαζί. Εκεί ή εδώ.Όπου είσαι κι όπου είμαι. Αυτό μας αξίζει και σε εμάς και στις μουσικές που μας χαϊδεύουν και σε αυτό το σκοινί που μας σφίγγει.Love Me To Deep Web, Or

Best Albums, Blogovision 2012

#11 Grip Me To Death and Deeper. No Love Deep Web-Death Grips

#12 Who's The Hunter? WIXIW-Liars

#13 Take me to the Jovian Moons. Visions- Grimes

#14 Anywhere But Here. R.A.P Music-Killer Mike

#15 Wut We Doin? Based On A T.R.U Story-2Chainz
#16 The Journey To The Centre Of TheTruth.Beards, Wives,Denim- Pond

#17 The days in Rome were bad and the harp was made to sound sad.TheScarlet Beast O'Seven Heads-Get Well Soon
#18 His problems weren't but luxury and his fortune was his lyrics.Luxury Problems-Andy Stott
#19 Although he was a tough guy he said he liked the swans.Seer-Swans
#20 His name was Django and he shot me in the heart-Django Django

Monday, December 14, 2015

Στο #7 μου ο Πρίγκηπας Του Σκότους

Αν δεν έχεις δει Carpenter δεν ξέρεις από τρόμο.

Αν δεν έχεις ακούσει Carpenter δεν ξέρεις από μουσική για να ντύνει τον τρόμο.

Αν δεν έχεις ακούσει το Lost Themes δεν ξέρεις τι σημαίνει να είσαι ιδιοφυΐα, Rennaissance Man, γαμάτος 60+ τύπος που ανάμεσα σε ταινίες και soundtracks φτιάχνει ηλεκτρονική μουσική και που μπορείς να ακούς και λιώνεις τα μυαλά σου.

Ο John Carpenter ετοιμάζει κι άλλο album και στο εντωμεταξύ πέταξε ακόμα ένα γάντι στους νεώτερους gurus της electronic σκηνής ξαμολώντας το Lost Themes Remixed με τα κομμάτια του πειραγμένα από μερικούς από τους πιο ταλαντούχους μουσικούς του σήμερα.

Ο Dominique Fernow aka Prurient που διασκευάζει για Oscar το Purgatory είπε:

John Carpenter is the master of sustained tension with electronic music. The fine line between stasis and energy is almost impossible to define but Carpenter consistently achieves this paradox with Spartan means. This remix attempts to break the compositional tension of Carpenter’s “Purgatory” and through a process of colliding loop cycles – a technique used on the Pleasure Ground album (by Prurient) reformatting the electronics into a earth like texture outside of the urban environments traditionally connected to synthesis.

Το Lost Themes Remixed ήταν o δίσκος που επέλεξα να αγοράσω σε βινύλιο από τον Λωτό ως το ετήσιο αυτοδώρο μου για τα γενέθλιά μου κι ένας από τους πιο αδικημένους δίσκους σε αυτήν την 20άδα.

Άκου τον μακάβρια εκδοχή του δίσκου του Πρίγκηπα του Σκότους εδώ

#7 John Carpenter - Lost Themes Remixed

#8 Carter Tutti Void - F(χ)

#9 Moa Pillar - Humanity

#10 The Soft Moon - Deeper

#11 Prurient - Frozen Niagara Falls

#12 FAUVE ≠ Vieux Frères (Partie II)

#13 Death Grips - Jenny Death

#14 The Underground Youth - Haunted
#15 Ghostpoet - Shedding Skin

#16 Vessels - Dilate

#17 The KVB - Mirror Being
#18 Inventions – Maze Of Woods

#19 Black Egg - Melencolia

#20 Bruhma - NRTRNSMTTR

Wednesday, December 16, 2015

Στο #5 μου השמשות וירושלים בלב שלי

Αν η μουσική ήταν ζωγραφική τότε αυτή η απρόσμενη συνάντηση των Suuns με τους Jerusalem In My Heart aka τον Radwan Ghazi Moumneh θα μπορούσε να περιγραφεί σαν τον τρόπο με τον οποίο ο Caravaggio συνδύασε το chiaroscuro για να ενισχύσει το δραματικό στοιχείο και τον μυστηριακό χαρακτήρα της πίστης με την επαναστατική τεχνική του, τού τενεμπρισμού, για να υπογραμμίσει την ίδια την δράση και το συναίσθημα των ιστοριών που αφηγήθηκε μέσα από τους πίνακές του.

Το νέο Μπαρόκ. Κάτι σαν μια μίξη avant rock και techno να ακούγονται την ώρα που ο Δαυίδ παίρνει το κεφάλι του Γολιάθ ενώ δίπλα, σε ένα δραματικό runway, υπερίπτανται γαζέλες και drones ξερωγω

Δες τι εννοώ εδώ

Σύμφωνα με το #yearinmusic του Spotify είναι ο πέμπτος σε σειρά ακρόασης δίσκος μου για το 2015. Άκουσέ τον κάπου μόνος σου

#5 Suuns and Jerusalem In My Heart

#6. Titus Andronicus - The Most Lamentable Tragedy

#7 John Carpenter - Lost Themes Remixed

#8 Carter Tutti Void - F(χ)

#9 Moa Pillar - Humanity

#10 The Soft Moon - Deeper

#11 Prurient - Frozen Niagara Falls

#12 FAUVE ≠ Vieux Frères (Partie II)

#13 Death Grips - Jenny Death

#14 The Underground Youth - Haunted
#15 Ghostpoet - Shedding Skin

#16 Vessels - Dilate

#17 The KVB - Mirror Being
#18 Inventions – Maze Of Woods

#19 Black Egg - Melencolia

#20 Bruhma - NRTRNSMTTR

Sunday, December 20, 2015

Στο φαρμακερό #1 μου Αυτός που Έρχεται με Το Σπαθί του

Ανάλογη μελαγχολία ανάμικτη με ανάταση μπροστά σε ένα ανόθευτο,αυθεντικό αριστούργημα είχα να νιώσω από την εποχή του A Man Needs A Maid στο Harvest.

Αυτή και μόνο η σύγκριση που κάνω με αυτόν που θεωρώ τον καλύτερο δίσκο της ζωής μου είναι αρκετή για να εκφράσω αυτό που ένοιωσα με το Carrie & Lowell από την πρώτη στιγμή που το άκουσα ως και τώρα που το ξανακούω και ξανά και ξανά.

Είναι τόσο σπαρακτικό, μελαγχολικό και, δυστυχώς για την ιδιοφυΐα και την ψυχούλα του, αυτοβιογραφικό που ντρέπομαι να γράψω κάτι παραπάνω.

Αυτά.

Καλές Γιορτές σε όλους κι αγάπη μόνο και μουσικές.

Δες τον Sufjan Stevens live στην Βαρκελώνη

Άκου ολόκληρο το Carrie & Lowell εδώ

#1 Sufjan Stevens - Carrie & Lowell

#2 Baby Guru - Sunshine Special

#3 Disappears - Irreal
#4 Dan Deacon - Gliss Riffer

#5 Suuns and Jerusalem In My Heart

#6. Titus Andronicus - The Most Lamentable Tragedy

#7 John Carpenter - Lost Themes Remixed

#8 Carter Tutti Void - F(χ)

#9 Moa Pillar - Humanity

#10 The Soft Moon - Deeper

#11 Prurient - Frozen Niagara Falls

#12 FAUVE ≠ Vieux Frères (Partie II)

#13 Death Grips - Jenny Death

#14 The Underground Youth - Haunted
#15 Ghostpoet - Shedding Skin

#16 Vessels - Dilate

#17 The KVB - Mirror Being
#18 Inventions – Maze Of Woods

#19 Black Egg - Melencolia

#20 Bruhma - NRTRNSMTTR

Tuesday, December 11, 2012

Best Albums, Blogovision #10 So we fought crying to the end

Σήμερα κατάλαβα ότι ανάμεσα σε αυτό που πάντα αγαπούσαμε κι εμάς υπάρχουν τόσα πολλά θλιβερά χρώματα κι η φωνή του Neil Young που κλαίγοντας αναγκάστηκα να αφήσω πίσω μου.