Search This Blog

Showing posts with label OST. Show all posts
Showing posts with label OST. Show all posts

Friday, December 16, 2016

Blogovision 2016: Στο #5 μου Soundtracking the horrors of totalitarianism... with strings


The Childhood of a Leader
Μουσική Αντί,
΄΄ kalo einai den exei ta bzbzbz ton proigoumenon΄΄ 
σύμφωνα με το αστραπιαίο review του Άγγελου Κάππα, 
ένα σατανικά πολιτικό συμφωνικό ποίημα
που ντύνει ταινία και πιάνεται με το θέμα του Ολοκληρωτισμού.
Στη φάση του The Childhood of A Leader
o Scott Walker νοσταλγεί τα πρώτα του βήματα αλλά συνεχίζει να παίζει με τους τόνους
 που τον έφεραν στο σήμερα 
μακριά από τα κοριτσάκια που φωνάζαν υστερικά ΑΑΑΑΑ 
σε έναν από τους ωραιότερους άνδρες εκείνης της υπέροχης εποχής.



Διάβασε τι λέει ο ίδιος ο Scott Walker για το αριστουργηματικό αυτό έργο του εδώ

Άκου το έντονα πολιτικοποιημένο και ριζοσπαστικό  The Childhood of a Leader μαζί με άλλους με ένα απλό κλικ στη φωτό


#5   Scott Walker - The Childhood of a Leader
#6   POP 1280 - Paradise
#7   Vatican Shadow – Media in the Service of Terror
#8   Cavern of Anti-Matter – void beats/invocation trex
#9   Tales of Murder and Dust – The Flow in Between
#10 Kanye West – The Life of Pablo
#11 Elysia Crampton - Elysia Crampton Presents: Demon City

#12 Ulver - ATGCLVLSSCAP
#13 Parquet Courts - Human Performance
#14 Nagamatzu - Above The Noise
#15 The Field - The Follower
#16 Brian Eno - The Ship
#17 Wardruna - Runaljod - Ragnarok
#18 Underworld - Barbara Barbara We Face A Shining Future
#19 Ben Lukas Boysen - Spells
#20 Psychic Ills - Inner Journey Out 

Friday, December 20, 2013

#blogovision2013 Το 1 της @vkotzia : M83 – Oblivion (OST)

Αυτό είναι λοιπόν. Αυτό ήταν από την πρώτη φορά που το άκουσα, μια αποφράδα ημέρα του Απριλίου. Τρέφω μεγάλο σεβασμό για τα growers, αλλά τίποτα δεν είναι σαν αυτό που σε χτυπάει μονομιάς στο κεφάλι. Και απεχθάνομαι τις γλυκαναλατιές, αλλά δεν μπορώ, θα αφεθώ κι εγώ μια φορά στο μελόδραμα.  Έχει περάσει τόσος καιρός και κάθε φορά ανατριχιάζω το ίδιο, πανάθεμά με. Κάθε φορά. Νόμιζα ότι θα ήταν ευκολάκι να γράψω γι’ αυτό το έπος, αλλά δεν... δεν έχω λόγια. Βλέπω μόνο μια θάλασσα μπροστά μου, όπως όταν το άκουγα κουλουριασμένη σε ένα περβάζι, σε ένα πλοίο, στο δρόμο για τη Σύρο. Αυτή είναι η δική μου ταινία για αυτό το soundtrack. Την κανονική δεν την είδα και είναι πλέον αργά για να τη δω. Σόρι κ. Κοζίνσκι, αλλά θα προτιμήσω να κρατήσω τις δικές μου εικόνες.
Και οι M83... Σαν να μου έχουν χακάρει τον εγκέφαλο οι βρωμόγαλλοι. Σαν να ξέρουν ακριβώς τι είναι αυτό που κάνει τις ενδορφίνες μου να τρέχουν και να μην μπορώ να τις μαζέψω. Θα ‘θελα να φτιαχνα μια εικοσάδα μόνο με δική τους μουσική, αλήθεια. Δεν έχω κάτι άλλο να πω. I rest my case, your honor.

Και του χρόνου.