Search This Blog

Showing posts with label best albums. Show all posts
Showing posts with label best albums. Show all posts

Saturday, December 7, 2019

Blogovision 2019: Στα #14 H Επέλαση των Οργισμένων Ιπποτών και η Αυγή της Μαυρίλας


Πολλοί πιστεύουν ότι η Αγγλική σκηνή της εποχής ανακύκλωνε την Αμερικάνικη ψυχεδέλεια με διαφορετικό τρόπο και έκφραση ανάλογα το κοινό του κάθε καλλιτέχνη.Οι Beatles ήταν πιο pop,οι Stoneς πιο ροκ και οι Pink Floyd πιο avant garde.
Λογικό.
Όπως και να έχει και παρά τα περιορισμένα μέσα της εποχής, η ψυχεδέλεια και το΄΄κίνημα'' ταξίδεψαν γρήγορα στην Ευρώπη. Τουλάχιστον στην Δυτική, την δώθε του Τείχους.
Παράλληλα η εξέγερση του Μάη του 68 στη Γαλλία, δημιούργησε ένα ωστικό κύμα που δεν επηρέασε μόνο την πολιτική αλλά ολόκληρο το εποικοδόμημα, τις τέχνες και φυσικά την μουσική σε όλο τον κόσμο,πόσο μάλλον στην γειτονική Γερμανία.
Εκεί, τα επεισόδια ήταν άγρια και παρατεταμένα. Η Baader Meinhof βάζει τους δικούς της όρους στο παιχνίδι. Ο τόπος έβραζε.
Οι Γερμανοί χίππις - από τους πρώτους Ευρωπαίους που ακολούθησαν το Hippie Trail  ή μετοίκησαν στα Μάταλα και στο Μαρόκο - μαζί με τους ακτιβιστές δημιουργούν μία νέα (μη ομοιογενή) ''τάξη'' που αποτελείτο από διανοούμενους - φοιτητές και μη, καλλιτέχνες, αγανακτισμένους νέους από όλες τις τάξεις, ακτιβιστές και στρατευμένους αναρχικούς.

Related image

Στη μουσική, η ψυχεδέλεια και το acid βαραίνουν,σκοτεινιάζουν κι αφήνουν να μπουν στο DNA τους επιρροές από τη γοτθική καταγωγή των Γερμανών, τις θεωρείες και τα γραπτά των Γερμανών φιλοσόφων, την avant garde Γερμανική μουσική - ο Στοκχάουζεν έχει βάλει πολλά στο τραπέζι της μουσικής που ακούμε σήμερα- και φυσικά την οργή και την απαισιοδοξία που είχαν συσσωρευτεί μεταπολεμικά στον τόπο.  
ΜΑΥΡΙΛΑ!
Δύο συγκροτήματα θα κάνουν την αρχή.
Οι Can και οι Amon Düül II.
Το 1969,οι Amon Düül IIμέλη της καλλιτεχνικής κομμούνας Amon Düül του Μονάχου, συνδυάζουν ψυχεδέλεια,acid, αυτοσχεδιασμό, λυρικά vocals και ιαχές, καταιγιστικές κιθάρες, ονειρικά keyboards και άγρια drums για να φτιάξουν ένα δίσκο που είναι ο πρώτος του Krautrock αλλά και Προάγγελος της Μετα - Αποκάλυψης.Είναι τo Phallus Dei, με το ομώνυμο πρώτο του track να διαρκεί 20:49' και να αποτελεί άνετα το soundtrack μιας επικής αποστολής στην Κόλαση. 



Στα επόμενα χρόνια η μουσική που γεννήθηκε στην Γερμανία απέκτησε τον κατα- δικό της χαρακτήρα,έδωσε χώρο στη γέννηση διάφορων ειδών και υποειδών, γέννησε κι άλλα κινήματα στην πολιτική και στην τέχνη και δημιούργησε διάφορες σκηνές που άνδρωσαν ή ενέπνευσαν σπουδαίους καλλιτέχνες.

Το 2012 ένας ιδιοφυής Καλιφορνέζος μουσικός από το Oakland,ο Luis Vasquez, παραγωγός, συνθέτης, τραγουδοποιός, κιθαρίστας και μάγος τoυ synthesizer και των κάθε λογής percussions βγάζει τον δεύτερο δίσκο του με υπογραφή  της ''μπάντας'' του SOFT MOON, το ZEROS.
Εδώ να διακόψω τη μετάδοση για να ευχαριστήσω τον Άγγελο Κάππα που με ''σύστησε'' στους Soft Moon και την Χρύσα που με οδήγησε στο καμαρίνι του Gagarin για να γνωρίσω από κοντά τον Luis.
Το ZEROS είναι ένας από πρώτους μη μέταλ, ''post apocalyptic'', ''δυστοπικούς'' δίσκους, όχι μόνο λόγω θέματος/lyrics αλλά και λόγω των μουσικών στοιχείων και φορμών που αναμιγνύει, εν πολλοίς τη απουσία μελωδίας, για να φτιάξει ένα δραματικό, σκοτεινό, εμμονικό industrial έπος με έντονα στοιχεία Krautrock, ΕΒΜ και acid, ένας δίσκος που αξίζει να ακούσεις την ίδια χρονική στιγμή με το Phallus Dei για να εντυπωσιαστείς κι εσύ από το πόσο κοντά είναι- με 50 περίπου χρόνια διαφορά- αυτές οι δύο πρωτοποριακές για την εποχή τους δουλειές.



Επιστροφή στο σήμερα. 
Το Τείχος πέφτει και για πολλά χρόνια στη Γερμανία κρύβουν κάτω από το χαλί χάος και αναρχία. Ανθίζει η σκηνή του Βερολίνου.
Ανάμεσά της οι  Gernot Bronsert and Sebastian Szary που σύντομα παίρνουν το όνομα Modeselektor και αρχίζουν να παίζουν acid house σε διάφορα παράνομα καταγώγια, καταλήψεις και πάρτι.
Αν και δεν θέλουν να τους βάζεις ετικέτες για το είδος που εκπροσωπούν,το φετινό album τους Who Else είναι σαν ένα παιδί της Generation Ζ που γεννήθηκε σε οικογένεια post hippies - χαρούμενο και σκοτεινό συνάμα, θορυβώδες και ταξιδιάρικο ενώ σε προσκαλεί,τι άλλο,να χορέψεις, χωρίς καμία ενοχή, γιατί όλη η αυτή η γερμανική μαυρίλα που τόσο αγαπάς, παραμονεύει χαοτικά μέσα του και κυρίως στα κρουστά και τις κραυγές του.




Στο #14 της Blogovision 2019 το Who Else των Modeselektor. Χορεύεις εδώ
Στο #14 της Blogovision 2010-19 το Zeros των Soft Moon.Προσκυνάς  εδώ 
Από το 1969 εντρύφησε στο Phallus Dei των Amon Düül II εδώ

Tuesday, December 3, 2019

Blogovision 2019: Στα #18 ένας Sir εξ Ουαλίας,τέσσερεις ονειροπαρμένοι Άγγλοι κι ένας Πέρσης Θεός


Το πιο εύκολο πράγμα να ακούσεις εκείνα τα χρόνια στο νόμιμο ραδιόφωνο - εκτός από τα λαϊκά, την εκπομπή της Lyra και μερικές εκπομπές ακόμα που παρουσίαζαν ξένη μουσική - ήταν η κλασσική μουσική.
Την άκουγες στο ραδιόφωνο, μας την έβαζε στο πικάπ του ο Πάτερ Ανδρέας, ένας εμπνευσμένος παπάς από την Αίγυπτο που δεν γούσταρε τις mainstream νουθεσίες στο κατηχητικό (εξ ου και τον έδιωξαν σύντομα εκτός Ελλάδας), ακουγόταν από τα σπίτια τις Κυριακές όταν έκανες βόλτα στο Ψυχικό και φυσικά έπαιζε στο μάθημα της Μουσικής στο σχολείο.
Μια μέρα λοιπόν κι εκεί που βαριόμουνα βάζει η κυρία στο πικάπ Μπαχ,Τοκάττα και Φούγκα σε D Minor. ΜΠΟΥΜ!!! Ήταν η πρώτη φορά που ένοιωσα να με καίει το στομάχι μου-ένα συναίσθημα που για μένα δηλώνει μουσική κατάλληλη για αυτό που έχω εγώ μέσα μου και που είναι σπάνιο κι ανώτερο της ανατριχίλας.
Εκεί που λες, ξεκλείδωσα, έγινε κάτι σαν BIG BANG και συνειδητοποίησα πως δεν είναι μόνο τα τραγουδάκια ωραία στη ζωή.
Όσο η ψυχή ξεκλειδώνει, ανοίγει και το μυαλό και το αυτί και σύντομα παράλληλα με τον ψυχεδελικοροκχίππη εαυτό μου καλλιέργησα το πάθος μου και για αυτήν την μουσική με ιδιαίτερη αγάπη στον Μπαχ και την μεσαιωνική, αναγεννησιακή και μπαρόκ περιοχή της.

Κάπου εκεί ξετρύπωσα τους Renaissance και το ομώνυμο άλμπουμ ντεμπούτο τους, ένα αριστούργημα που έβαλε τις βάσεις της Progressive  σκηνής προσθέτοντας στοιχεία κλασσικής και αναγεννησιακής μουσικής στον φοκ / ροκ ήχο του - και  που δεν ξέρω γιατί δεν είχα ποτέ σε βινύλιο.     



Και κάπου εδώ μπαίνει ο εξ Ουαλίας και Soft Machine ορμώμενος Sir Karl Jenkins και το θείο του Miserere: Songs of Mercy and Redemption, μία δουλειά αφιερωμένη στα θύματα των πολέμων των τελευταίων 70 ετών στη Μέση Ανατολή (Miserere είναι οι ψαλμωδίες που κλείνουν την νεκρώσιμο ακολουθία στην Δυτική εκκλησία).
Ένα έργο που συνδυάζει στοιχεία της αραβικής και αφρικανικής μουσικής παράδοσης με κλασσική, και θρησκευτική μουσική.



Και επειδή οι ψαλμωδίες είναι δίπλα στους ύμνους, τα θρησκευτικά και τελικά τα παιδικά τραγούδια εντελώς φυσιολογικά στο #18 της δεκαετίας μπαίνει περήφανος, ο Πέρσης Θεός Sufjan Stevens και το Silver and Gold 

Άκου τα #18 μου εδώ

Blogovision 2010-19:   Sufjan Stevens - Silver and Gold
Του 1969:                      Renaissance- Renaissance                     

Thursday, December 20, 2012

It's Not The End.It's Just The Beginning.And Vice Versa. Best Albums, Blogovision #1

L.O.V.E  Feelings στον Τροπικό του Καρκίνου
Μια (αληθινή) ιστορία σε 20 λέξεις τα πάνω κάτω κι ανάποδα, μέσα απο 20 δίσκους επίσης τα πάνω κάτω κι ανάποδα


Αγαπημένε μου 'Django',
σήμερα που τελειώνει αυτή η ιστορία μας
σφίξε μέσα στη μνήμη σου
το μέλλον μας για πάντα

Πρώτα ανάποδα



Και τώρα από την αρχή



Και τώρα;




Wednesday, December 19, 2012

Remember our future? Best Albums, Blogovision #2

Πέρασε ένας μήνας. Πάμε ξανά:

Γαμώτο,νομίζω καταλαβαίνωεις πολύ καλά
Κάποτε μου μιλάς για φεγγάρια
όταν στα ίχνη που αφήνει ο υπολογιστής σου
βρίσκεσαιομαι  εσύ εγώ κι αυτά που δήθεν καταλάθος αφήνεις

Νομίζω τώρα ξεκινάνε όλα.
Θα είναι επικίνδυνα, δυσάρεστα, χωρίς καμμία ανατροπή.
Θα πρέπει να βασανιστούμε

Φοβάμαι κι εγώ
Αλλά όμως οι μηχανές πρέπει να κινούνται αυτόματα,
εκεί που είναι ταγμένες,
μέσα τους

Μηδενικά αφημένα
να μας σχεδιάζουν τα πάθη μας,
κοιτάμε την κουρτίνα που φύσηξε ο αέρας
της Ιρλανδίας που δεν πήγαμε μαζί

Άκου
Χτυπάνε οι γραμμές μας
Αθροίζουν σχεδόν χίλιες

Την ώρα που θα νοιώθεις τον κίνδυνο της αλλαγής
Θα ακουμπήξουμε τις παλάμες μας
Θα αναλογιστούμε τα χρόνια που δεν είμαστε μαζί
Θα σκεφτούμε αυτό που μας κρατάει ξύπνιους τη νύχτα
Άκουσέ το

Die Life.Or me.

Die Life by The Soft Moon on Grooveshark

#2 Remember our future? Zeros-Soft Moon




Tuesday, December 18, 2012

And we drifted like worried fire.Best Albums, Blogovision #3

Δεν υπήρχαν στίχοι κι άρχισα να φωνάζω γραμμές του Dylan Thomas



Do not go gentle into that good night,
Old age should burn and rave at close of day;
Rage, rage against the dying of the light

  
Τόσο νωρίς για να μην ακούς,να μη μιλάς,να θες να μην υπάρχεις



Και κάπως έτσι φωτογράφησα το τέλος

We Drift Like Worried Fire by Godspeed You! Black Emperor on Grooveshark

 #3 And we drifted like worried fire-'Allelujah! Don't Bend! Ascend!  Godspeed You! Black Emperor