Blogovision 2021: Το Soundtrack του Υπαρξισμού

 Omnes una manet nox

                          Οράτιος

Το 1971 ο Dmitri Shostakovich γράφει το κύκνειον άσμα του, την 15η Συμφωνία. Πρόκειται για ένα έργο πολύ διαφορετικό από τα προηγούμενά του, τόσο όσον αφορά στην ενορχήστρωση όσο και στο ύφος. 

Η έντονη χρήση πλήθους κρουστών ξεφεύγει από τα δεδομένα και τους κανόνες της κλασσικής συμφωνικής μουσικής γεγονός που μαζί με την χρήση/ ένθεση κομματιών από έργα άλλων συνθετών όπως ο Ροσσίνι βάζει τις βάσεις πάνω στις οποίες δούλεψαν οι πρωτοπόροι της σύγχρονης ηλεκτρονικής μουσικής κάνοντάς μας παράλληλα κοινωνούς των πρώτων samples στην ιστορία της μουσικής.

Η κλιμάκωση  του έργου του αυτού ξεκινώντας από μια παιχνιδιάρικη, αυτοσαρκαστική εισαγωγή και προχωρώντας σε βαθύτερες και πλέον σκοτεινές φόρμες και ακούσματα μπορεί να ερμηνευτεί σαν την μουσική περιγραφή της ανθρώπινης πορείας, από την γέννηση και τα ανέμελα παιδικά χρόνια, στην ωρίμανση, την γνώση της μη γνώσης, την συνειδητοποίηση του πεπερασμένου της οντότητας και τελικά τον φόβο και την αποδοχή του Θανάτου: Το πρώτο soundtrack στην ιστορία της ''κλασσικής'' μουσικής και το πιο φιλοσοφικό του 1971.

Λίγα χρόνια αργότερα ο David Lynch ζητάει από τον Angelo Badalamenti να γράψει κάτι αντίστοιχο για το Blue Velvet, ενώ το 2021, o ιδιοφυής και πάντα ανήσυχος Luis Vasquez (The Soft Moon) εμπνευσμένος από την δουλειά του Badalamenti και άλλων συνθετών κινηματογραφικής μουσικής γράφει το πρώτο του soundtrack για μια φανταστική ταινία που τα βάζει με τους ίδιους του τους δαίμονες, τον ανθρώπινο σαρκικό πόνο, το άγχος και την αγωνία της ανθρώπινης ύπαρξης μπροστά στο άγνωστο του αύριο και της φύσης. Ο Luis πετάει το industrial γάντι του στον Carpenter και μας δίνει το νούμερο επτά μου. Το A Body of Errors.

Άκου 

#08 Enzo Kreft – Different World

#09 Richard Dawson, Circle - Henki

#10 Arab Strap- As Days Get Dark

#11 Caterina Barbieri – Fantas Variations

#12 Crawler – Idles

#13 For Those I Love – For Those I Love

#14 Jerusalem in My Heart – Qalaq

#15 Restive Plaggona - Restive Plaggona

#16 Liars - The Apple Drop

#17 Jung Jaeil – The Squid Game

#18 Xiu Xiu- OH NO

#19 Blanck Mass - In Ferneaux

#20 Jung Jaeil – Psalms

 

Το 18 του Γεράσιμου: Molchat Doma - Monument

No. 18 Molchat Doma - Monument

Άκουσέ το εδώ

19. Τα Παιδιά της Παλαιότητας - Ενθύμιον Νεανικών Συντροφιών

20. Crystal Geometry - Senestre

Blogovision 2016: Στο #6 μου Τα Καλά Παιδιά πάνε Παράδεισο

Ο πρώτος δίσκος που κλείδωσε ψηλά στη δεκάδα μου φέτος είναι αυτός: Paradise των POP 1280.

Ο λόγος κάτι σαν αυτό που γράφτηκε στο Tiny Mix Tapes

Μα τι σόι άνθρωποι παθιάζονται με τέτοια μουσική?

Ξέρω δυό ''τύπους'' που πιστεύω θα ψηφίσουν POP 1280  ίσως πιο ψηλά κι από μένα οπότε θα μπεις στο νόημα αλλά σήμερα σε προκαλώ να γνωρίσεις τον @cretinousfool του Bandcamp aka τον Duston Sheenan από το Denton του Texas.

Ανακάλυψε τον φανταστικό, σπαρακτικό και άγριο μουσικό κόσμο του Duston και των POP 1280 με ένα κλικ στην φωτό

 Άκου το άγριο Paradise των POP 1280 μακριά από αθώους

#6   POP 1280 - Paradise

#7   Vatican Shadow – Media in the Service of Terror

#8   Cavern of Anti-Matter – void beats/invocation trex

#9   Tales of Murder and Dust – The Flow in Between

#10 Kanye West – The Life of Pablo
#11 Elysia Crampton - Elysia Crampton Presents: Demon City

#12 Ulver - ATGCLVLSSCAP

#13 Parquet Courts - Human Performance

#14 Nagamatzu - Above The Noise

#15 The Field - The Follower

#16 Brian Eno - The Ship

#17 Wardruna - Runaljod - Ragnarok

#18 Underworld - Barbara Barbara We Face A Shining Future

#19 Ben Lukas Boysen - Spells

#20 Psychic Ills - Inner Journey Out 

*Στην φωτογραφία είναι οι ίδιοι οι POP 1280

Blogovision 2016 - Στο #20 Meet Zizi - The Toy Boy

Όταν ο Άβατον συνάντησε τον Ζίζι ήταν ακόμα 16 χρονών κι έπαιζε στο Λούνα Πάρκ στη γειτονιά του Σαν Νικολάς κοντά στο κεντρικό λιμάνι του Μπουένος Αιρ. 

Ο Zizi,The Toy Boy, όπως τον φωνάζανε εκεί,  ήταν μιγάς, μισός Ινδιάνος - μισός Ισπανός , είχε τεράστια κόκκινα χείλη και αντί να  μιλάει προτιμούσε να φιλάει.

Ανέβηκαν σε έναν γερανό, κοιτάγανε το ποτάμι  και χορεύανε το Coca-Cola Blues

Χόρεψέ το κι εσύ

#20 Psychic Ills - Inner Journey Out

*Photos taken from http://www.ipernity.com/doc/57114/12730559