El Switcher

11. The Body & Thou - You, Whom I Have Always Hated

#8. Αnna Von Hausswolff – The Miraculous

Το #5 της @ste_pl : Jamie XX - In Colour

Δε θέλει συστάσεις. Δε θέλει διθυράμβους. Δε θέλει καν περιγραφή. Τα έχουν πει ήδη οι προηγούμενοι και θα τα γράψουν και οι επόμενοι καλύτερα από μια βλαχάρα του ελέους. Έλεγα πως θα είναι ο δίσκος της χρονιάς και θα χαρώ αν επιβεβαιωθώ.

Το #5 του @dementia_inc: Bill Wells & Aidan Moffat – The Most Important Place in the World

Tuesday, December 15, 2015

Το #6 της @ste_pl Nocturnal Sunshine - Nocturnal Sunshine

Όπως ίσως γνωρίζετε οι γυναικείες παρουσίες στην House σκηνή είναι ελάχιστες κι ακόμα λιγότερες όσες καταφέρνουν να ξεχωρίσουν αλλά και να κάνουν επιτυχία. H Maya Jane Coles ανήκει σε αυτές τις απειροελάχιστες. Το Nocturnal Sunshine είναι ψευδώνυμο. Ένα side project που φυγαδεύει τις dubstep ανησυχίες της. Με αυτό το ψευδώνυμο έχει κυκλοφορήσει remixes και φέτος από το πουθενά κυκλοφορεί ομώνυμο άλμπουμ τρία χρόνια μετά το τελευταίο σημείο ζωής της ως Nocturnal Sunshine.

Καταλαβαίνετε φυσικά πως για τους groupies (count me in) ο δίσκος αυτός είναι γεγονός και μάλιστα HUGE. H Maya Jane Coles έχει ένα χαρακτηριστικό ήχο που δύσκολα τον μπερδεύεις με κάτι άλλο. Αυτόν τον ήχο τον συνδυάζει με dubstep και φωνητικά (πάντα) κι έχουμε αποδεικνύοντας πως δεν επαναπαύεται στο tech house που μέχρι σήμερα παράγει με τεράστια επιτυχία.

Παρόλο που το τελευταίο διάστημα φαινόταν εγκλωβισμένη σε ουμπζ - ουμπζ και τουβ - τουβ με το Nocturnal Sunshine επιστρέφει σε ό,τι την καθιέρωσε: Στη καλή, ποιοτική, χορευτική, σοφίστικειτιντ μπιμπλικατζού που όλοι λατρέψαμε εμπλουτισμένη με ηλεκτρονικές πινελιές αλλά και πλήρως εναρμονισμένη με την Βρετανική τάση. Χωρίς να μιμείται, χωρίς να επαναλαμβάνεται. Με λίγα λόγια, το Nocturnal Sunshine είναι ένα άλμα σε σχέση με όσα έχει κάνει μέχρι σήμερα.

Στο #6 μου Ένα Αξιοθρήνητο Πείραμα, μια gifοτραγωδία

Στο #6 μου κάνω ένα αξιοθρήνητο πείραμα και φτιάχνω μια ιστορία πίσω από τα γκάζια και τα lyrics σε 6 gif.

Αυτός, Στρατηγός του Ρωμαϊκού Στρατού με το υποσυνείδητό του

χωμένο στην άβυσσο της εκδίκησης να τον αφήνει να αναπνέει μόνο τα Άνθη τα Κακού

Οι τυφλοί από αφοσίωση πολεμιστές του ξεχύνονται σε λυσσαλέες μάχες

ωσότου φτάσουν και λαβώσουν ανεπανόρθωτα το Αντικείμενο του Σκοτεινού του Πόθου

Εκείνη,η Βασίλισσα των ΒορειοΑγρίων, καταλαβωμένη τρέχει να βρει

τον υπηρέτη και προστάτη της,τον Μάγο της Νότιας Γης

Τότε εκείνος κι ενώ στωικά υποφέρει το βασανιστήριο της αιώνιας κρυφής αγάπης του,

επικαλείται τους Θεούς των Προγόνων του και τα Πνεύματα της Καταστροφής

Το τέλος του Στρατηγού είναι μοιραίο. Μεταμορφώνεται σε ζώο κι οδηγείται στην σφαγή

Ακούγονται θριαμβικές άγριες μουσικές και ιαχές από παντού.

Το πλήθος ξεσπάει σε έναν νικητήριο χορό

Ζήσε το θριαμβικό ξέσπασμα των Titus Andronicus στο The Most Lamentable Tragedy

( btw το timeline των μελών της μπάντας μοιάζει με το timeline του προσωπικού διαφημιστικής,τώρα που το βλέπω)

#6. Titus Andronicus - The Most Lamentable Tragedy

#7 John Carpenter - Lost Themes Remixed

#8 Carter Tutti Void - F(χ)

#9 Moa Pillar - Humanity

#10 The Soft Moon - Deeper

#11 Prurient - Frozen Niagara Falls

#12 FAUVE ≠ Vieux Frères (Partie II)

#13 Death Grips - Jenny Death

#14 The Underground Youth - Haunted
#15 Ghostpoet - Shedding Skin

#16 Vessels - Dilate

#17 The KVB - Mirror Being
#18 Inventions – Maze Of Woods

#19 Black Egg - Melencolia

#20 Bruhma - NRTRNSMTTR

Το #6 του @yerasimos: Deafheaven - "New Bermuda (ANTI-)

Το black metal όπως το θέλω δηλαδή #mavrila

ΥΓ. Μία συνέντευξή τους

#7. The Black Ryder – TheDoor Behind The Door

11. The Body & Thou - You, Whom I Have Always Hated

8. Αnna Von Hausswolff – The Miraculous

Το #6 του @dementia_inc: Seasick Steve – Sonic Soul Surfer

Monday, December 14, 2015

Στο #7 μου ο Πρίγκηπας Του Σκότους

Αν δεν έχεις δει Carpenter δεν ξέρεις από τρόμο.

Αν δεν έχεις ακούσει Carpenter δεν ξέρεις από μουσική για να ντύνει τον τρόμο.

Αν δεν έχεις ακούσει το Lost Themes δεν ξέρεις τι σημαίνει να είσαι ιδιοφυΐα, Rennaissance Man, γαμάτος 60+ τύπος που ανάμεσα σε ταινίες και soundtracks φτιάχνει ηλεκτρονική μουσική και που μπορείς να ακούς και λιώνεις τα μυαλά σου.

Ο John Carpenter ετοιμάζει κι άλλο album και στο εντωμεταξύ πέταξε ακόμα ένα γάντι στους νεώτερους gurus της electronic σκηνής ξαμολώντας το Lost Themes Remixed με τα κομμάτια του πειραγμένα από μερικούς από τους πιο ταλαντούχους μουσικούς του σήμερα.

Ο Dominique Fernow aka Prurient που διασκευάζει για Oscar το Purgatory είπε:

John Carpenter is the master of sustained tension with electronic music. The fine line between stasis and energy is almost impossible to define but Carpenter consistently achieves this paradox with Spartan means. This remix attempts to break the compositional tension of Carpenter’s “Purgatory” and through a process of colliding loop cycles – a technique used on the Pleasure Ground album (by Prurient) reformatting the electronics into a earth like texture outside of the urban environments traditionally connected to synthesis.

Το Lost Themes Remixed ήταν o δίσκος που επέλεξα να αγοράσω σε βινύλιο από τον Λωτό ως το ετήσιο αυτοδώρο μου για τα γενέθλιά μου κι ένας από τους πιο αδικημένους δίσκους σε αυτήν την 20άδα.

Άκου τον μακάβρια εκδοχή του δίσκου του Πρίγκηπα του Σκότους εδώ

#7 John Carpenter - Lost Themes Remixed

#8 Carter Tutti Void - F(χ)

#9 Moa Pillar - Humanity

#10 The Soft Moon - Deeper

#11 Prurient - Frozen Niagara Falls

#12 FAUVE ≠ Vieux Frères (Partie II)

#13 Death Grips - Jenny Death

#14 The Underground Youth - Haunted
#15 Ghostpoet - Shedding Skin

#16 Vessels - Dilate

#17 The KVB - Mirror Being
#18 Inventions – Maze Of Woods

#19 Black Egg - Melencolia

#20 Bruhma - NRTRNSMTTR

Το #7 του @yerasimos: The Black Ryder – The Door Behind The Door (The Anti-Machine Machine)

^^The Door Behind the Door sounds like one of those dark, shoegaze-influenced dream-pop albums that you might find yourself lost^^.

ΥΓ. Άκου το τελευταίο κομμάτι του δίσκου, ένα 12λεπτο χάσιμο

11. The Body & Thou - You, Whom I Have Always Hated

To #7 της @ste_pl : Snow Ghosts - A Wrecking

Για τους Snow Ghosts δε γνώριζα τίποτα καθώς είμαι μια βλαχάρα του ελέους. Άκουσα το Held The Light όταν το πόσταρε ο φίλος μου ο Δήμος που είναι γκούρου και τον εμπιστεύομαι τυφλά. Ακούω την Hannah Cartwright να θρηνεί και να καταθέτει την ψυχούλα της. Ο δίσκος είναι "Κούλα μ'ακούς" κι όταν τελειώνεις με την πρώτη ακρόαση ξέρεις πως θα σε συνοδεύει σε κάθε σκατένια περίοδο της ζωής σου όπου τίποτα δε θα πηγαίνει καλά. Θα τον ακούς και δε θα σε νοιάζει αν σε ρίξει ψυχολογικά γιατί πολύ απλά δε θα έχει παρακάτω. Και για αυτές τις περιόδους είναι ότι καλύτερο άκουσα τη χρονιά που φεύγει. Ευτυχώς για εμένα έχει και κάποιες ηλεκτρονικές εξάρσεις γιατί αν ήταν μόνο κατάρες, μαυρίλα, κατάθλιψη και πόνος δε θα έκανε ούτε για σουβέρ. Όλα με μέτρο, ισορροπημένα και με δόσεις ακριβείας. Αν σας αρέσει το post rock, folklore, πειραματισμοί και το σύρσιμο στα πατώματα θα το λατρέψετε.

To #7 του @dementia_inc: Myrkur - M

Sunday, December 13, 2015

Στο #8 μου Open Source λογισμικό να χακάρεις μια ήσυχη νύχτα

Το λένε F(χ) και είναι open source λογισμικό να χακάρεις μια ήσυχη νύχτα γυρνώντας την στην πιο σκοτεινή version της πιο σκοτεινής νύχτας.

Και είναι των Carter Tutti Void. Δες τι εννοώ εδώ

Πάρε μια γεύση από τον υπέρτατα κατασκότεινο δίσκο της χρονιάς εδώ

#8 Carter Tutti Void - F(χ)

#9 Moa Pillar - Humanity

#10 The Soft Moon - Deeper

#11 Prurient - Frozen Niagara Falls

#12 FAUVE ≠ Vieux Frères (Partie II)

#13 Death Grips - Jenny Death

#14 The Underground Youth - Haunted
#15 Ghostpoet - Shedding Skin

#16 Vessels - Dilate

#17 The KVB - Mirror Being
#18 Inventions – Maze Of Woods

#19 Black Egg - Melencolia

#20 Bruhma - NRTRNSMTTR

Το #8 του @dementia_inc : Clutch – Psychic Warfare

To #8 του @yerasimos: Anna von Hausswolff ‎– The Miraculous (City Slang)

Και εκεί που δεν το περιμένεις σκάει αυτό το άλμπουμ σοκ

Large pipe organs first started to be built in European churches in the 14th century. While much of the music that people at the time heard and played would be dedicated to the glory of God, surely nothing could have prepared them for the sound that now filled their places of worship. As the solemn timbre of the metallic pipes echoed around the stony transept, the congregation must have trembled in their pews before this new instrument of the Almighty. More than ever, the organ turned the church into a place of "mystery, magic and terror". (http://thequietus.com)

ΥΓ. Δες την Anna von Hausswolff σε Live session στα KEXP studio

11. The Body & Thou - You, Whom I Have Always Hated

Το #8 της @ste_pl : Robot Koch - Hypermoment

Σας γράφω για το Hypermoment για να καταλήξω στο καλύτερο EP της χρονιάς αυτής: ΤΟ TSUKI ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ! Πρώτα όμως τα βαρετά infoζζζ. Βερολινέζος (τι άλλο), ετών 38, έχει συνεργαστεί με τα καλύτερα labels (Project Mooncircle, Bpitch Control and Four Music) αλλά και με τους καλύτερους παραγωγούς όπως Tensnake, Norah Jones, Bassnectar, Max Richter. Κάθε του δουλειά είναι είδηση γιατί πολύ απλά ΧΥΝΟΥΜΕ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΙ ΔΙΚΟ ΤΟΥ. Το Tsuki, το οποίο έπαιξε όσο κανένα φέτος στα δικά μου players είναι ένα α ρ ι σ τ ο ύ ρ γ η μ α. Ένας επαναπροσδιορισμός της ηλεκτρονικής μουσικής και μια ενσάρκωση των απαιτήσεων μας από αυτή. Είναι 5/5. Και με τα 5 tracks παθαίνεις την ίδια αφυδάτωση (εντάξει, ίσως με το Let me και το Erase λίγο παραπάνω) #ΩΠΑΑΑΑΑ #ΠΕΛΕΚΟΥΔΙ #ΤΙΠΑΙΖΕΙΓΑΜΩΤΟΘΕΟΤΟΥ

Από ένα τέτοιο EP έχεις μεγάλες απαιτήσεις στο άλμπουμ που το ακολουθεί. Που αν ήσανε o Robot Koch έπρεπε να πεις, ΟΚ, αρκετά σας καύλωσα για το 2015 και πολύ σας ήταν. ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ. Έβγαλε και δίσκο ο Μίδας της electronica. Δεν είχε την ίδια ένταση. Σα να μας είπε, αράξτε τις πέτσες σας, θα σας παίξω κάτι άλλο τώρα, διαφορετικό, εξίσου γαμάτο, όμως σκάστε κι ακούστε. ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΟΝΤΩΣ ΓΑΜΑΤΟ ΚΑΙ ΞΑΝΑΑΓΑΠΗΣΑΜΕ.

Είμαι εθισμένη στη μουσική του και περιμένω τη στιγμή που θα τον δω live για να αποδείξει πως είμαστε τα πουτανάκια του και μας κάνει ότι θέλει. Άμα γουστάρει να χορέψεις θα χορέψεις (Erase). Άμα γουστάρει να νοσταλγήσεις θα νοσταλγήσεις (Separated - Mree, Eclipse). Άμα γουστάρει να ανατριχιάσεις θα ανατριχιάσεις θα ανατριχιάσεις (Dark Waves, το ξεχωρίζω στο δίσκο αυτό).

Ακούστε το

Saturday, December 12, 2015

Στο #9 μου Танцуй со мной до конца любви

Δεν έχω να πω πολλά σήμερα.

1./ Αυτό

2./ Είναι Ρώσος και 20 χρονών

3./ Πριν μια βδομάδα έπαιζε με Soft Moon

Άκου με προσοχή το Νο 1 ταλέντο μιας νέας παγωμένης Dark Russian Electronica και αν μπορείς, αυτό είναι το mail του manager του maphtown@gmail.com, φέρτον να τον χορέψουμε εδώ

#9 Moa Pillar - Humanity

#10 The Soft Moon - Deeper

#11 Prurient - Frozen Niagara Falls

#12 FAUVE ≠ Vieux Frères (Partie II)

#13 Death Grips - Jenny Death

#14 The Underground Youth - Haunted
#15 Ghostpoet - Shedding Skin

#16 Vessels - Dilate

#17 The KVB - Mirror Being
#18 Inventions – Maze Of Woods

#19 Black Egg - Melencolia

#20 Bruhma - NRTRNSMTTR

To #9 της @ste_pl : HVOB - Trialog

Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα. Προσπάθησα να ιεραρχήσω τη δεκάδα και πόνεσα. Με πόνο καρδιάς σας παρουσιάζω το νούμερο εννέα λοιπόν.

Μετά από έναν δίσκο και 5 EPs, οι HVOB κυκλοφορούν το Trialog. Αγνό, καθαρό, ποιοτικό ΜΠΛΙΜΠΛΙΚΙ. Ακούγεται από την αρχή μέχρι το τέλος (δε μου έτυχε πολλές φορές φέτος). Παραγωγοί οι δυό τους (Anna Muller, Paul Wallner) με το όνειρο, όπως λένε στο βιογραφικό τους, να δημιουργήσουν ένα εντελώς νέο είδος ηλεκτρονικής μουσικής. Ευφυή, μελωδική, σοφιστικεητιντ (Ω!) και αισθαντική. Εν μέρει τα καταφέρνουν. Είναι όλα αυτά εκτός από νέο είδος ηλεκτρονικής μουσικής. Επιβραβεύουμε ωστόσο το όραμα και τις φιλοδοξίες τους. Θα επαναλάβω τον όρο House της τάβλας, όχι επειδή σας άρεσε αλλά επειδή ισχύει και σε αυτήν την περίπτωση στο πιο βελούδινο, αρμονικό. Τα φωνητικά της Muller έχουν μια δόση αθωότητας που σε συνδυασμό με το elegant μπλιμπλίκι μας κάνουν ένα πολύ πολύ αξιόλογο άλμπουμ που αξίζει να αράξετε και να το ακούσετε

Το #9 του @yerasimos: Ø [Phase] – Alone in time? (Token)

The London artist releases his second album with Token. Once again, he’s turned in a brand of extraterrestrial techno that gets more intriguing and exciting on every listen. As opener Spacialize shows, no times is wasted in getting right into the corkscrew beats and throbbing modular palpitations. There are moments of spaced-out euphoria, flashes of piercing darkness and even moments where the upper-limits of scratchy, warped techno are explored. It’s an engrossing and immersive sophomore effort from the London producer – still a quiet contender for techno’s top table. (Bleep)

ΥΓ. Πρέπει να το ακούσεις

9. Ø [Phase] – Alone in time?

11. The Body & Thou - You, Whom I Have Always Hated