Search This Blog

Showing posts with label indie. Show all posts
Showing posts with label indie. Show all posts

Wednesday, December 6, 2023

Blogovision 2023: Στο 15 από το Academy Records της Νέας Υόρκης στα σύννεφα του Buenos Aires. Με τον Πρίγκηπα

 


In Buenos Aires' skies so vast,

Where clouds like cotton castles cast,

Dwelt Avaton Kortez, a dreamer's soul,

Amidst the heavens, his spirit whole.

 

Sufjan Stevens, the Sad Prince of grace,

In Academy Records found his place,

A party for his Javelin's flight,

Music and joy, a starry night.

 

As music filled the air with glee,

A sudden gust, a wild decree,

A sharp air stream, like javelins thrown,

Swept Sufjan up, where stars had flown.

 

High above the earthly realm he soared,

Through clouds of cotton, dreams explored,

Till he met Avaton, the cloud-bound sage,

Whose heart with Neil Young's melodies engage.


Upon the clouds, they gently lay,

As sunset's hues lit up the day,

Sufjan's voice, a whisper soft and low,

"Will Anybody Ever Love Me?" so.

 

Avaton listened, eyes serene,

To Sufjan's plea, his soul's ravine,

In the vast expanse, their voices blend,

Two hearts entwined, till twilight's end.

Στο 15 ο Sufjan Stevens και το ''Javelin''


Saturday, December 10, 2022

11:11.11.11

 


Νέα Υόρκη, Μουσείο Guggenheim, 11.11. 2011. Οι MGMT δίνουν ένα μοναδικό live στο πλαίσιο των εγκαινίων της ρετροσπεκτίβας του  Μauricio Cattelan ''All''. To live περιλαμβάνει πρωτότυπη μουσική, εμπνευσμένη από τα 130 κομμάτια της έκθεσης ενώ η παραγωγή του έντυσε -μεταξύ άλλων- το σπιράλ που αιωρείτο από την οροφή της αίθουσας του Μουσείου με τις πρωτοποριακές για την εποχή ταινίες φωτισμού LED (αυτές που έβαλα στην πιο πάνω φωτό μέσα στο μάτι της κάμερας του Άνθρωπου με την Κινηματογραφική Μηχανή του Dziga Vertov). To live ηχογραφείται και πρωτοκυκλοφορεί σε άλμπουμ ακριβώς 11 χρόνια μετά, στις 11. 11. 2022 με τίτλο 11.11.11.
Στο 11 λοιπόν οι MGMT με το 11.11.11 κι ένα flash back στις αθώες εποχές της τρυφερής και αισιόδοξης indie ψυχεδέλειας που μας ξεγέλασε φριχτά.




Saturday, December 11, 2021

Blogovision 2021- 1971: Pop μελαγχολία και indie νοσταλγία

 Μου αρέσει η νύχτα. Βγάζω καλύτερες ιδέες στο σκοτάδι.

Serge Gainsbourg


Το πιο τρυφερό, αγαπησιάρικο και ερωτικό concept άλμπουμ του 1971, ένα από τα πιο επιδραστικά όλων των εποχών, το enfant gâté των απανταχού ίντιδων και hipsters και το κόσμημα κάθε σοβαρής δισκοθήκης το έγραψαν Γάλλοι. Ο Serge Gainsbourg και ο Jean - Claude Vannier.



Στα μόλις 28 λεπτά της διάρκειάς του, το  Histoire De Melody Nelson  μας αφηγείται με απίστευτη μουσική τρυφερότητα, παιχνιδιάρικα και απαλά, την (μη αληθινή) ''αυτοβιογραφική'' ερωτική ιστορία ανάμεσα στον ώριμο Serge και μία 15χρονη ''Λολίτα''. Εκείνος πλούσιος με την Rols του κι αυτή, η Melody Nelson, αγγλιδούλα με κόκκινα μαλλιά με το ποδήλατό της. Μέσα από το σχεδόν ανήθικο αφήγημά του, ο δίσκος καταφέρνει με την μουσική του να διεισδύσει ύπουλα μέσα στις πιο σκοτεινές κι ανεξερεύνητες πτυχές της ανθρώπινης ψυχής.
Το Histoire De Melody Nelson αποθεώθηκε (κατόπιν εορτής) από γαλλόφωνους και αγγλόφωνους κριτικούς και το κοινό, δεκάδες μεγάλοι καλλιτέχνες της ευρύτερης ροκ και δη της indie 00s σκηνής έχουν δηλώσει ότι τους έχει επηρεάσει και είναι το masterpiece του Serge Gainsbourg, ενώ αν κυκλοφορούσε σήμερα θα εθεωρείτο πολιτικά μη ορθό λόγω της ιστορίας που αφηγείται.
Ταξιδεύοντας 50 χρόνια μετά, περίπου 1200 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από το Παρίσι, αλλά παραμένοντας στην περιοχή της indie και της σκοτεινής Νύχτας φτάνουμε στα μέρη που αγάπησαν και μεγαλώνουν όμορφα οι Arab Strap οι οποίοι μας έδωσαν, μετά από 16 ολόκληρα χρόνια, έναν σπουδαίο δίσκο, με τραγούδια γεμάτα μελαγχολία και υπέροχες μελωδίες που με έκαναν να νοσταλγήσω εκείνα τα χρόνια της spleen εφηβείας που, σε πολλές περιπτώσεις,  οι στίχοι είχαν μεγαλύτερη σημασία από τη μουσική. 

Άγνωστο γιατί το As Days Get Dark βρίσκεται μόνο στη θέση νούμερο 10 της 20άδας μου

Άκου το Histoire de Melody Nelson και μετά τους Arab Strap (αν δεν τους έχει ήδη ακούσει)

 
 #11 Caterina Barbieri – Fantas Variations 
#12 Crawler – Idles 
#13 For Those I Love – For Those I Love 
#14 Jerusalem in My Heart – Qalaq 
#15 Restive Plaggona - Restive Plaggona 
#16 Liars - The Apple Drop 
#17 Jung Jaeil – The Squid Game 
#18 Xiu Xiu- OH NO 
#19 Blanck Mass - In Ferneaux 
#20 Jung Jaeil – Psalms

Sunday, December 10, 2017

Blogovision 2017: Στο #11 μου μία Επίσκεψη στο online Πλανητάριο The Sky Live και η Ιστορία του Ξεχασιάρη Πολεμιστή


Χαμένος στο Διάστημα του Τζιχαντισμού, αυτός ο ανώνυμος πολεμιστής του  ISIS μεταμφιέστηκε σε γυναίκα στην προσπάθειά του να το σκάσει από την Μοσούλη μετά από την ανακατάληψή της από τον Ιρακινό στρατό. Μοιραία λεπτομέρεια: Ξέχασε να ξυριστεί.
Κι ενώ αυτά συμβαίνουν στον Πλανήτη Γη , οι Sufjan Stevens, Bryce Dessner, Nico Muhly και James McAlister μας ταξιδεύουν σε όλο το Ηλιακό μας Σύστημα μέσα από ένα ευαίσθητο,απαλό, ονειρικό και χωρίς καμμία στριφνάδα δίσκο, ότι πρέπει για μία μικρή ανάπαυλα πριν την δύσκολη και απαιτητική στα αυτιά μαυρίλα που θα ακολουθήσει. 

Image result for planetarium alister
Χαλάρωσε ακούγοντας το Planetarium ενώ ταξιδεύεις στο διάστημα μέσω του online διαδραστικού Πλανητάριου The SkyLive εδώ - αξίζει τον κόπο η εμπειρία


Saturday, December 19, 2015

Στο #2 μου, Επιτέλους! Λιακάδα!

Ένα πράγμα που με συναρπάζει στην τέχνη και δη στην μουσική είναι όταν καλλιτέχνες με συγκεκριμένο στίγμα και κοινό τολμάνε να πειραματισθούν και να δοκιμάσουν κάτι άλλο. Προς πάσα κατεύθυνση. 
Πιστεύω πως αυτό που ξεχωρίζει τον  πραγματικό καλλιτέχνη από τους απλούς δημιουργούς είναι ακριβώς αυτό:        
H διάθεση και η τόλμη να πειραματισθεί δοκιμάζοντας καινούρια στυλ και εξερευνώντας καινούρια μονοπάτια. Ρισκάροντας εν πολλοίς κοινό και κριτικές ή ακόμα και την ίδια του την ησυχία.
Μέσα από αυτήν την διαδικασία έχουμε δει να γεννιούνται αριστουργήματα αλλά και τάσεις που πάνε τα πάντα ένα βήμα, αν όχι μπροστά, αλλού. 
Κι αυτό είναι τελικά το ζητούμενο από την τέχνη, σε όλες της τις μορφές. 
Να σε προχωράει, να σε κάνει ανήσυχο, να σε προκαλεί,να σε στέλνει βρε αδερφέ.Αλλού.

Στο #2 μου για το 2015 σας παρουσιάζω το δικό μου μουσικό Αλλού Φαν Πάρκ.

Ένα ηλιόλουστο δάσος, χωρίς κανέναν φόβο και καμία ενοχή να σε σταματάνε από την εξερεύνησή του καθώς (ξανα)προχωράς περίεργος μέσα στον Μυστικό Κήπο της παιδικής σου ηλικίας.
Αν τα προηγούμενα άλμπουμ που ψήφισα σηματοδοτούν την τελειωμό δεν έχει σκοτεινή πλευρά του αιώνια έφηβου εαυτού μου, αυτό μου θυμίζει όταν ερωτευόμουν στο Δημοτικό. Έλα μαζί μου:

1. Κάνε τα βήματα




2. Πες τα λόγια



3. Κανένας Καμπαλέρο!  Προχωρήστε χέρι - χέρι  ακούγοντας ελεύθεροι  τον καλύτερο για μένα δίσκο της χρονιάς, το Sunshine Special των Baby Guru.





Ήρθε η ώρα να πω ότι τα τέσσερα άλμπουμ στην κορυφή της φετινής 20άδας μου 

τα έβαλα στη σειρά με κλήρωση γιατί δεν ήξερα πιο να ψηφίσω πιο πάνω από το άλλο.

#2 Baby Guru - Sunshine Special






Tuesday, December 15, 2015

Στο #6 μου Ένα Αξιοθρήνητο Πείραμα, μια gifοτραγωδία

Στο #6 μου κάνω ένα αξιοθρήνητο πείραμα και φτιάχνω μια ιστορία πίσω από τα γκάζια και τα lyrics σε 6 gif.

Αυτός, Στρατηγός του Ρωμαϊκού Στρατού με το υποσυνείδητό του 
χωμένο στην άβυσσο της εκδίκησης να τον αφήνει να αναπνέει μόνο τα Άνθη τα Κακού



Οι τυφλοί από αφοσίωση πολεμιστές του ξεχύνονται σε λυσσαλέες μάχες
ωσότου φτάσουν και λαβώσουν ανεπανόρθωτα το Αντικείμενο του  Σκοτεινού του Πόθου



Εκείνη,η Βασίλισσα των ΒορειοΑγρίων, καταλαβωμένη τρέχει να βρει 
τον υπηρέτη και προστάτη της,τον Μάγο της Νότιας Γης



Τότε εκείνος κι ενώ στωικά υποφέρει το βασανιστήριο της αιώνιας κρυφής αγάπης του, 
επικαλείται τους Θεούς των Προγόνων  του και τα Πνεύματα της Καταστροφής





Το τέλος του Στρατηγού είναι μοιραίο. Μεταμορφώνεται σε ζώο κι οδηγείται στην σφαγή




Ακούγονται θριαμβικές άγριες μουσικές και ιαχές από παντού.
Το πλήθος ξεσπάει σε έναν νικητήριο χορό




Ζήσε το θριαμβικό ξέσπασμα των Titus Andronicus στο The Most Lamentable Tragedy
( btw το timeline των μελών της μπάντας μοιάζει με το timeline του προσωπικού διαφημιστικής,τώρα που το βλέπω)






#6. Titus Andronicus - The Most Lamentable Tragedy 



Friday, December 19, 2014

Blogovision, Best Albums 2014 , #2 Οι φιλόσοφοι του Μπρούκλιν


Pretty machines
Expensive routines
Butted and obstructed quite a number of things
Believe me, it's harder to feel
These days it's harder to suffer
And you think you're a modern person
Think you can watch something change
And move on without you
Side by side with doubt you
Listen to the world exchange
Oh, conversation starters over various meets
In the skyline of hell where the tired retreat

Ακούστε ολόκληρο το ξεσηκωτικό Content Nausea των αγαπημένων μου  Parkay Quarts εδώ:




#3 Iceage - Plowing Into The Field Of Love
#4 SHXCXCHCXSH - Linear S Decoded
#5 In Death it Ends - Phantoms 
#6 Swans - To Be Kind
#7 Brian Jonestown Massacre - Revelation
#8 Temples -Sun Structures
#9 Xiu Xiu - Angel Guts: Red Classroom
#10 White Lung - Deep Fantasy
#11 The Hidden Cameras - AGE 
#12 A Victim Of Society - Distractions
#13 Andy Stott - Faith In Strangers
#14 Robert Plant - Lullaby and The Ceaseless Roar
#15 Kid Cudi - Satellite Flight, The Journey To The Mother Moon
#16 Mechanimal - Secret Science
#17 Pharmakon - Bestial Burden
#18 ΗΤRΚ - Psychic  9-5 Club
#19 Cheetahs - Cheetahs
#20 Perfume Genius - Too Bright