Blogovision 2024 - Στο 8 ένας δίσκος για να φύγουνε τα ντέρτια κι ότσω βάσανα

 

Στο 8 TANGK!

Στο 9, ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ. Ο Υπαρξισμός σε μία ταινία του 1952 και ακριβώς 70 χρόνια μετά στο ίσως καλύτερο ως σήμερα άλμπουμ των Soft Moon. H Θεωρία της Ύπαρξης - του Είναι ταλάνιζε και ταλανίζει τους φιλόσοφους από την αρχαιότητα ως σήμερα. Από τον Αριστοτέλη στον Kierkegaard, τον Hume, τον Jaspers και τον Sartre, ο Άνθρωπος έβαλε τα καλύτερα μυαλά του να αναζητήσουν ποια είναι η αλήθεια πίσω από την Ύπαρξη. Σύμφωνα με την θεωρία, η Ύπαρξη, ως μοναδικός τύπος κάθε ανθρώπου, δεν έχει στατικές έμφυτες ιδιότητες, όπως πιστευόταν ότι συμβαίνει με την ουσία του, αλλά διαμορφώνεται αέναα με την προσωπική του δράση, με αποτέλεσμα να ευθύνεται και γι’ αυτό στο οποίο θα καταλήξει.

Ο Υπαρξισμός βρήκε τρομερή ανταπόκριση σαν ρεύμα στις εικαστικές τέχνες, ενώ σπουδαία βιβλία, θεατρικά, ποιήματα και πίνακες εμπνεύστηκαν και εξέφρασαν με τον δικό τους τρόπο τα ερωτήματα και τις ανησυχίες του.

Στην κορυφή του 20ου αιώνα ο Υπαρξισμός πέρασε στον κινηματογράφο. Μία από τις κορυφαίες ταινίες που θεωρούνται ότι αντιπροσωπεύουν το ρεύμα είναι το Ikiru του Akira Kurosawa. H ταινία είναι εμπνευσμένη από το αριστούργημα του Τολστόι '' Ο Θάνατος του Ιβάν Ίλιτς'', βγήκε στις αίθουσες το 1952 και προβλήθηκε στην Ελλάδα με τον ατυχή τίτλο Ο Καταδικασμένος. Ikiru σημαίνει ΝΑ ΖΕΙΣ. Με την φιλοσοφική έννοια. Πρόκειται για έναν ετοιμοθάνατο που έρχεται αντιμέτωπος με κάτι πολύ χειρότερο από τον Θάνατο πριν τον Θάνατό του. Την ίδια του την ύπαρξη και τα ερωτηματικά που αφήνει αναπάντητα.

Εβδομήντα χρόνια μετά, 5.478 χιλιόμετρα ανατολικά από εκεί που ο Kurosawa γύρισε το Ikiru, ο Αμερικανός Luis Vasquez - κυκλοφορεί τον EXISTER (γαλλικά:  ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙΣ που στην ουσία σημαίνει Ikiru, ΝΑ ΖΕΙΣ). Ένας δίσκος που τραγουδάει τις εκστατικές χαρές και τα ευνουχιστικά χαμηλά της Ζωής και το πως   '' το να κρατάμε και απλά να υπάρχουμε '' είναι μερικές φορές το μόνο που μας απομένει.

Αν σας φαίνεται συναρπαστική η ομοιότητα ανάμεσα στα πρόσωπα των Ηρώων του Ikiru και τον Luis Vasquez (που σήμερα έχει τα γενέθλιά του), τότε αυτή ανάμεσα στην ιστορία του Kurosawa και τα τραγούδια του Luis θα σας τρομάξει.

Άκου

 

Blogovision 2021 - 1971 Live at The Fillmore

 IN SPITE OF IT ALL

LIFE IS BEAUTIFUL

                                          Idles

Φαντάσου ένα venue που στη σκηνή του έχει φιλοξενήσει όλες μα όλες τις εμβληματικές μορφές της ροκ συν όλες τις μεγάλες μορφές της μουσικής από τα τέλη της δεκαετίας του 60 και μετά: Grateful Dead, The Steve Miller Band, Jefferson Airplane, Quicksilver Messenger Service, Moby Grape, The Doors, Jimi Hendrix Experience, The Byrds, Big Brother and the Holding Company, Santana, Frank Zappa's The Mothers of Invention,The Who, Cream, Pink Floyd, Aretha Franklin, Otis Redding είναι μερικοί από αυτούς.

San Francisco 1912. Χτίζεται το Fillmore - αρχικά ήταν Ακαδημία Χορού. 

Το 1954 αλλάζει όνομα, γίνεται Fillmore Auditorium και αρχίζει να δέχεται και μπάντες. 

Στις 27,28,29 Μαΐου 1966 φιλοξενεί τους Velvet Underground, την Nico και το avant garde multimedia show του Andy Warhol ''Exploding Plastic Inevitable''.

To καλοκαίρι του 1968 λόγω οικονομικών προβλημάτων και της παρακμής της περιοχής κλείνει αλλά λίγο αργότερα, τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς, το Carousel Ballroom που έτρεχε η κολλεκτίβα Grateful Dead, Jefferson Airplane και άλλων συγκροτημάτων της περιοχής στη γειτονιά της South Van Ness Avenue αλλάζει όνομα και γίνεται Fillmore West συνεχίζοντας να γράφει ιστορία στα live. Εκεί ηχογραφήθηκε το 1971 ο τεράστιος δίσκος της Aretha Franklin - Aretha Live At Fillmore West.

Την ίδια στιγμή στο σημερινό East Village στη Νέα Υόρκη γράφει τη δική του ιστορία το Fillmore East.To venue έτρεχε ο ροκ promoter Bill Graham ( ο ίδιος που έτρεχε και το Fillmore Auditorium πριν κλείσει) o οποίος σύντομα έβαλε στο παιχνίδι την ηχογράφηση live δίσκων - ο τύπος στη δουλειά μου θα ήταν η επιτομή του Growth Officer - ήξερε να εφεύρει και αναπτύξει αυτό που στη γλώσσα της επιχειρησιακής ανάπτυξης λέγεται new revenue streams.

Το τι ηχογραφήσεις έλαβαν χώρα στο Fillmore East χρειάζεται ένα σεντόνι wikipedia για να τις μάθεις,  θα σταθώ στα πέντε σπουδαιότερα που έγιναν μέσα στο 1971 και που πραγματικά άλλαξαν τον τρόπο που γίνονταν και εμπορευόντουσαν τα live albums αλλά και την ιστορία της μουσικής.

1. Allman Brothers - At Fillmore East. Ένα ιστορικό άλμπουμ που θεωρείται όχι μόνο από τα αριστουργήματα των live albums αλλά και πρωτοπόρο μουσικά όσον αφορά το southern rock. Με μία λέξη - και λίγο είναι - Ε.Π.Ο.Σ

2. Crosby, Stills, Nash and Young - 4 Way Street. To τρίτο άλμπουμ της θεόσταλτης μπάντας και το πρώτο τους live που ηχογραφήθηκε στο venue to 1970, κυκλοφόρησε το 1971 και εκτοξεύτηκε  στην κορυφή των charts και της καρδιάς μου την ίδια χρονιά. Υποδειγματική και πρωτοπόρα στο είδος της folk rock.

3. Grateful Dead - Grateful Dead aka Skulls and Roses - από το μνημειώδες εξώφυλλο του δίσκου. Ο ψυχεδελικός υπερδίσκος  που ακολούθησε το (πόσο πιο μπροστά από την εποχή του) Dick's Picks IV ήταν να ονομαστεί Skull Fuck - αλλά φοβήθηκαν μη τους κόψουν.

4. John Lennon και Yoko Ono Live Jam όπου τζαμάρουν μεταξύ άλλων και με Frank Zappa

5. Στην κορυφή Frank Zappa and The Mothers:  Fillmore East - June 1971. Από τα πρώτα concept albums - ότι πιο εξτραβαγκάν, πρωτοποριακό, σουρεαλιστικό και σχεδόν νταντά με παρεμβάσεις/ συμμετοχή μελών των Vanilla Fudge, του αείμνηστου John Bonham, το αμίμητο Willie The Pimp και μια καταπληκτική και απροσδόκητη διασκευή του Happy Together των Turtles.

To Fillmore East έκλεισε στο τέλος του 1971 με ένα ιστορικό live με τεράστια ονόματα στο line up και μία ακόμη φανταστική, συλλεκτική αφίσα.

Το Fillmore Auditorium ξανάνοιξε ως New Old Fillmore και μετά από πολλές αλλαγές το BRAND FILLMORE και τα venues αγοράστηκαν από την Live Nation και έγιναν franchise με παρουσία σε πολλές μητροπόλεις των ΗΠΑ.

Φέτος στο Fillmore Philly (Philadelphia) λίγο πριν την επίσημη κυκλοφορία του - #12 δίσκου στη φετινή μου 20άδα CRAWLER - τα έσπασαν οι Idles.

Δες το live τους εδώ και κάνε save και άκου την λίστα που ετοίμασα με τα ιστορικά live στο Fillmore που θα βρεις πιο κάτω.

ΝΑΙ! Μου έχουν λείψει τα live. Φαίνεται? 

#13 For Those I Love – For Those I Love 

#14 Jerusalem in My Heart – Qalaq 

#15 Restive Plaggona - Restive Plaggona 

#16 Liars - The Apple Drop 

#17 Jung Jaeil – The Squid Game 

#18 Xiu Xiu- OH NO 

#19 Blanck Mass - In Ferneaux 

#20 Jung Jaeil – Psalms

Blogovision 2019: Στα 10 μου, από το Proto-Punk στο Post Punk και τα Raves

Τι να γράψει κανείς για τους Stooges. Αυτό που ένοιωσα όταν πρωτοείδα τον Iggy στην Ριζούπολη. Πόσα έχω χάσει γιατί ήμουνα μικρή όταν συνέβαιναν και σε μια χώρα που σχεδόν όλα τα ωραία απαγορευόντουσαν.
Οργή

Το πρώτο τους  album,  The Stooges βγήκε το 1969, όταν εγώ πήγαινα δημοτικό και τους πρωτοάκουσα το 1972, αν θυμάμαι καλά. Σε έναν ερασιτεχνικό που δεν θυμάμαι αν ήταν ο 

Animal Boy ή ο Cuttysark.

Έπος και δέος, με το I Wanna Be Your Dog να αποτελεί ένα από τα τραγούδια που θα ήθελα να πάρω μαζί μου στο θάνατο (στην εκτέλεση του Vicious για να είμαι ειλικρινής).

Δεν ξέρω αν ήταν οι MC5 ή οι Stooges που γέννησαν  το punk - βασικό θέμα καυγάδων ανέκαθεν- ξέρω όμως πως αν δεν ήταν οι Stooges δεν θα είχε φτάσει το punk σε τόσα εκατομμύρια αυτιά και σπίτια, ίσως γιατί το δικό τους punk ήταν λιγότερο πολιτικό και άρα πιο ''ελεύθερο''. 

Πότε πέρασαν πέντε χρόνια τώρα από τότε που βγήκε το επίσης απολίτικο αλλά απόλυτα δηλητηριώδες Plowing Into  the Field of Love των Iceage , τι να πω. Αν είχε η αμαρτία κιθάρες έτσι θα ακουγόταν, οπότε και καλώς παρήγγειλα όταν με το καλό αφήσω χρόνους  να με κάψετε και να παίζει κάπου το Glassy Eyed,Dormant and Veiled. Ευχαριστώ εκ των προτέρων

Και μετά ήρθε ο Umwelt και το Superior Life Forms.  Αναλογικός rave ακτιβισμός σε απευθείας σύνδεση με τις πιο σκοτεινές πτυχές και τα πιο δυνατά χτυπήματα του Industrial και του techno.

Στο υποθετικό σενάριο που δεν έχεις ακούσει το The Stooges,καλά να πάθεις,άστο. Άργησες!

Άκου το Plowing Into the Field of Love των Iceage, το #10 μου για την Blogovision 2010-19 εδώ 

Άκου οπωσδήποτε το άγριο #10 μου για την Blogovision 2019, το Superior Life Forms του Umwelt εδώ 

Blogovision 2018: Στο #17 μου Fusion Καλιφόρνια - Βερολίνο

Σε μία ολική ανατροπή η ιδιαίτερη σχέση μου με τον Λούις δεν κατάφερε να τον στείλει στις συνηθισμένες του θέσεις στην κορυφή της 20άδας μου. Αν μάλιστα δεν είχε βγάλει τα remixes, το Criminal δεν θα ήταν καν στην λίστα μου.

Το Criminal Remixes είναι το after Criminal Fusion πόνημα του Luis Vasquez  aka The Soft Moon σε  παραγωγή της θρυλικής aufnahme + wiedergabe , συνεργασία με πρωτοπόρους εκπρόσωπους της experimental techno σκηνής όπως οι shxcxchcxsh και με κορυφαίο το remix τους στο ομώνυμο κομμάτι - το άκουσα πρώτη φορά μέσα στο μετρό και συγκρατιόμουν να μην αρχίσω να κουνιέμαι ολόκληρη.
Είναι συναρπαστικό το πως από έναν ακραίο post punk- industrial δίσκο μπόρεσαν να βγούν τόσο δυνατά dance κομμάτια - είναι αλήθεια πως το αγόρι όσο πειραματίζεται τόσο ξεφεύγει από το είδος που τον άνδρωσε. 
Περιμένω ανυπόμονα τη στιγμή που θα ''παίξει'' με Τούρκικη ψυχεδέλεια - άλλο ένα πάθος που μας ενώνει. 
Για τον δίσκο με ενημέρωσε απευθείας ...εκείνος.
Χόρεψέ τον 

#18 Gas - Rausch
#19 Kraus - Path
#20 Ital Tek-Bodied 

Blogovision 2017: Στο #4 Relatives in Descent και Ρομαντικό Post Punk Made in Detroit

People live with a private understanding

Sorrow's the wind blowing through

Truth is hiding in the wire

Νομίζω η φράση που άκουσα περισσότερες φορές μέσα στο μυαλό μου το 2017 ήταν το ''She's just trying to reach you'' 

Επίσης η πιο ωραία φράση που διάβασα για το ακούσια ρομαντικό και σαν από απελπισμένο έρωτα Relatives in Descent των Protomartyr ήταν στο Pitchfork που τους έθαψε με 6,9 και λέει 

 it contains a constant sense of unease about the world and its future

#5 Bug vs. Earth – Concrete Desert

#6 Kid Cudi -  Passion, Pain, Demon Slayin'

#7 A Victim of Society - Freaktown

 #8  Rødhåd – Anxious

#9 Laibach –Also Sprach  Zarathustra

#10 Gas - Narkopop

#11 Sufjan Stevens, Bryce Dessner, Nico Muhly και James McAlister - Planetarium

#12  Ryuichi Sakamoto - Async

#13 Toydrum - Prevenge

#14 Various Artists -Radio Resistance : The Man in the High Castle

#15 Arca – Arca

#16 Avec le soleil sortant de la bouche- Pas Pire Pop, I Love You So Much

#17 Earthen Sea – A Serious Thing

#18 Throwing Snow - Embers

#19 Andrew Bird- Echolocations: River

#20 Oneohthrix Point Never - Good Time  

To #3 του @yerasimos: Feuerbahn– Suolo (Beläten)

Με έχουν “αναγκάσει” να αγοράσω τα άλμπουμ τους σε κασέτα, αυτό νομίζω αρκεί.

It’s difficult to describe the music of Feuerbahn. There are hints of post-punk, but they just as easily fit into the current wave of dark Italian neo-psych. On the one hand it’s quite majestic, but on the other hand the sheer filthiness of it invokes a feeling of utter despair.  Like wandering the barren lands of a post-apocalyps Europa. (feuerbahn.bandcamp.com)

ΥΓ.1 Άκου τo

ΥΓ.2  Με αυτό το κομμάτι από τον προηγούμενο δίσκο τούς λάτρεψα





3. Feuerbahn - Suolo

4. 10000 Russos – 10000 Russos
5. Suicide Of Western Culture - Long Live Death! Down With Intelligence!

6. Deafheaven – New Bermuda
7. The Black Ryder – TheDoor Behind The Door

8. Αnna Von Hausswolff – The Miraculous

9.  Ø [Phase] – Alone in time? 

10.Disappears- Irreal

11. The Body & Thou - You, Whom I Have Always Hated

12.Moa Pillar - Humanity

13. Liturgy - The ArkWork

14. Ricardo Donoso - Saravá Exu

15. Chelsea Wolfe - Abyss

16. Lakker - Tundra

17.Helena Hauff - Discreet Desires

18. Myrcur – M

19. The Telescopes -  Hidden Fields

20. Sonic Jesus -  Neither Virtue Nor Anger

Στο #6 μου Ένα Αξιοθρήνητο Πείραμα, μια gifοτραγωδία

Στο #6 μου κάνω ένα αξιοθρήνητο πείραμα και φτιάχνω μια ιστορία πίσω από τα γκάζια και τα lyrics σε 6 gif.

Αυτός, Στρατηγός του Ρωμαϊκού Στρατού με το υποσυνείδητό του 

χωμένο στην άβυσσο της εκδίκησης να τον αφήνει να αναπνέει μόνο τα Άνθη τα Κακού

Οι τυφλοί από αφοσίωση πολεμιστές του ξεχύνονται σε λυσσαλέες μάχες

ωσότου φτάσουν και λαβώσουν ανεπανόρθωτα το Αντικείμενο του  Σκοτεινού του Πόθου

Εκείνη,η Βασίλισσα των ΒορειοΑγρίων, καταλαβωμένη τρέχει να βρει 

τον υπηρέτη και προστάτη της,τον Μάγο της Νότιας Γης

Τότε εκείνος κι ενώ στωικά υποφέρει το βασανιστήριο της αιώνιας κρυφής αγάπης του, 

επικαλείται τους Θεούς των Προγόνων  του και τα Πνεύματα της Καταστροφής

Το τέλος του Στρατηγού είναι μοιραίο. Μεταμορφώνεται σε ζώο κι οδηγείται στην σφαγή

Ακούγονται θριαμβικές άγριες μουσικές και ιαχές από παντού.

Το πλήθος ξεσπάει σε έναν νικητήριο χορό

Ζήσε το θριαμβικό ξέσπασμα των Titus Andronicus στο The Most Lamentable Tragedy

( btw το timeline των μελών της μπάντας μοιάζει με το timeline του προσωπικού διαφημιστικής,τώρα που το βλέπω)

#6. Titus Andronicus - The Most Lamentable Tragedy 

#7 John Carpenter - Lost Themes Remixed

#8 Carter Tutti Void - F(χ)

#9 Moa Pillar - Humanity

#10 The Soft Moon - Deeper

#11 Prurient - Frozen Niagara Falls

#12 FAUVE ≠ Vieux Frères (Partie II)

#13 Death Grips - Jenny Death

#14 The Underground Youth - Haunted
#15 Ghostpoet - Shedding Skin

#16 Vessels - Dilate

#17 The KVB - Mirror Being
#18 Inventions – Maze Of Woods

#19 Black Egg - Melencolia

#20 Bruhma - NRTRNSMTTR

Στo #10 μου O Άνδρας Που Θα Παντρευτώ

Τα δύο τελευταία χρόνια συναντηθήκαμε πέντε φορές.
Την πρώτη μιλήσαμε από κοντά για λίγο, αλλά ήταν λίγο στενάχωρα εκεί πάνω στα παρασκήνια του Gagarin, ήταν κι η πρώτη μας φορά και δεν το χάρηκα. 

Την δεύτερη ήταν στο Plissken του 2014. Μετά το live του (το καλύτερο από τα 4  που έχω δει so far) την ώρα των Black Lips (που σκατά είδα γιατί ήμουνα μαζί του). Εντάξει για 5' - ίσα να φιληθούμε*, να μιλήσουμε,να τραβήξω βίντεο (από όπου και το gif) - να μου φανεί γαμάτος αιώνας σε διάρκεια και μετά να πάω να λιποθυμήσω.

Καθοριστική επίδραση στην ανάπτυξη των αισθημάτων μου για Εκείνον έπαιξε η συνάντησή μας στο διαδίκτυο, όταν εκείνος εξομολογήθηκε τα 10 καλύτερα ψυχεδελικά Τούρκικα κομμάτια κατά τη γνώμη του. Τότε (ξανα)κατάλαβα ότι το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον. Γιατί (και) αυτά ακούω τις ώρες που δεν με ακούει κανείς. Κουμπάρος ο Edip Akbayram μάνα μου.

Μετά ήρθε το κάγκελο της Adidas. 4μιση περίπου η ώρα το πρωί,στην Primavera, ήταν σαν να είχα πάρει διεγερτικά, ξαναμιλήσαμε στο πεταχτό την ώρα που κατέβηκε να τσαμπουκαλευτεί με μια τύπισσα που του πέταξε μια τσάντα. Ο διάλογος ήταν πλούσιος:
- Luis!
- High!
πωπω,χαμός. 

Και μετά πρόσφατα στο χειρότερο live του, λόγω της αναισθησίας του ηχολήπτη, στο Κύτταρο.

Απεγνωσμένος εκείνος για τα χάλια της εμφάνισης ζητούσε ένα ποτό. Στην κοσμάρα της η τύπισσα στο μπαρ αδιαφορούσε κι έτσι, σμπρωγμένη εγώ από το ένστιχτο, μοιράστηκα μαζί του το πχιοτό μου ενώ εκείνος με αγκάλιασε νοιώθοντας λυτρωμένος. 

Συνοψίζοντας,για μένα ο Luis Vasquez είναι πέρα από ένα είδωλο, είναι ''ο άνδρας που θα παντρεφτώ'' γιατί είναι ιδιοφυής, ανοιχτόμυαλος, περιπετειώδης και παθιασμένος. ( Στυλιστική σημείωση: ΚΑΙ λεπτεπίλεπτος γαλαζομάτης).

Αλλά, μετά, το Deeper δεν κατάφερε να πάει πιο ψηλά σε αυτήν την ζόρικη εικοσάδα γιατί κάποιοι άλλοι δίσκοι με έστειλαν γαμώτο πιο ψηλά.Κι  έτσι κλείνω εδώ αυτήν την ερωτική εξομολόγηση παροτρύνοντάς σας να δοκιμάσετε τις εξής εμπειρίες:

1. Να διαβάσετε ολόκληρο το ποίημα που έγραψα για πάρτη της φάσης με τους The Soft Moon ψηφίζοντας τα Zeros στο #2 της 20άδας μου το 2012

Γαμώτο,νομίζω καταλαβαίνωεις πολύ καλά
Κάποτε μου μιλάς για φεγγάρια
όταν στα ίχνη που αφήνει ο υπολογιστής σου
βρίσκεσαιομαι  εσύ εγώ κι αυτά που δήθεν καταλάθος αφήνεις

Νομίζω τώρα ξεκινάνε όλα.
Θα είναι επικίνδυνα, δυσάρεστα, χωρίς καμμία ανατροπή.
Θα πρέπει να βασανιστούμε

Φοβάμαι κι εγώ
Αλλά όμως οι μηχανές πρέπει να κινούνται αυτόματα,
εκεί που είναι ταγμένες,
μέσα τους

Μηδενικά αφημένα
να μας σχεδιάζουν τα πάθη μας,
κοιτάμε την κουρτίνα που φύσηξε ο αέρας
της Ιρλανδίας που δεν πήγαμε μαζί

Άκου
Χτυπάνε οι γραμμές μας
Αθροίζουν σχεδόν χίλιες

Την ώρα που θα νοιώθεις τον κίνδυνο της αλλαγής
Θα ακουμπήξουμε τις παλάμες μας
Θα αναλογιστούμε τα χρόνια που δεν είμαστε μαζί
Θα σκεφτούμε αυτό που μας κρατάει ξύπνιους τη νύχτα
Άκουσέ το

Die Life.Or me.

2. Να μυηθείτε στην Τούρκικη Ψυχεδέλεια μιας άλλης εποχής as per Luis Vasquez

3. Να ακούσετε ολόκληρο το διεισδυτικό Deeper  εδώ

* Συνέβη όντως

#10 The Soft Moon - Deeper

#11 Prurient - Frozen Niagara Falls

#12 FAUVE ≠ Vieux Frères (Partie II)

#13 Death Grips - Jenny Death

#14 The Underground Youth - Haunted
#15 Ghostpoet - Shedding Skin

#16 Vessels - Dilate

#17 The KVB - Mirror Being
#18 Inventions – Maze Of Woods

#19 Black Egg - Melencolia

#20 Bruhma - NRTRNSMTTR

Στο #19 μου To Μαύρο Αυγό της Μελανής Χολής του Βερολίνου

Λυπήσου με στο Βερολίνο.

Μπες μέσα στον Μαύρο Ήλιο στο κεφάλι του Black Egg 

Διάβασε για τον Black Egg και την Melencolia του εδώ

Άκουσε ολόκληρο το μελαγχολικό νούμερο 19 μου τώρα

#19 Black Egg - Melencolia

#20 Bruhma - NRTRNSMTTR

Blogovision, Best Albums 2014 , #2 Οι φιλόσοφοι του Μπρούκλιν

Pretty machines

Expensive routines

Butted and obstructed quite a number of things

Believe me, it's harder to feel

These days it's harder to suffer

And you think you're a modern person

Think you can watch something change

And move on without you

Side by side with doubt you

Listen to the world exchange

Oh, conversation starters over various meets

In the skyline of hell where the tired retreat

Ακούστε ολόκληρο το ξεσηκωτικό Content Nausea των αγαπημένων μου  Parkay Quarts εδώ:




#3 Iceage - Plowing Into The Field Of Love
#4 SHXCXCHCXSH - Linear S Decoded
#5 In Death it Ends - Phantoms 
#6 Swans - To Be Kind
#7 Brian Jonestown Massacre - Revelation
#8 Temples -Sun Structures
#9 Xiu Xiu - Angel Guts: Red Classroom
#10 White Lung - Deep Fantasy
#11 The Hidden Cameras - AGE 
#12 A Victim Of Society - Distractions
#13 Andy Stott - Faith In Strangers
#14 Robert Plant - Lullaby and The Ceaseless Roar
#15 Kid Cudi - Satellite Flight, The Journey To The Mother Moon
#16 Mechanimal - Secret Science
#17 Pharmakon - Bestial Burden
#18 ΗΤRΚ - Psychic  9-5 Club
#19 Cheetahs - Cheetahs
#20 Perfume Genius - Too Bright

Blogovision, Best Albums 2014, #6 Ο Άρχοντας του ΝΟ

Όταν οι Stones σταμάτησαν να βγάζουν ροκ και το έστριψαν στην κονσομασιόν, ο Gira έστριβε Ευαγγέλια.Αμήν!

Ακούστε το αφοριστικό κι απόλυτο κι υπερτεράστιο (και για μένα καλύτερό τους δίσκο) To Be Kind των Swans  εδώ: 

#7 Brian Jonestown Massacre - Revelation
#8 Temples -Sun Structures
#9 Xiu Xiu - Angel Guts: Red Classroom
#10 White Lung - Deep Fantasy
#11 The Hidden Cameras - AGE 
#12 A Victim Of Society - Distractions
#13 Andy Stott - Faith In Strangers
#14 Robert Plant - Lullaby and The Ceaseless Roar
#15 Kid Cudi - Satellite Flight, The Journey To The Mother Moon
#16 Mechanimal - Secret Science
#17 Pharmakon - Bestial Burden
#18 ΗΤRΚ - Psychic  9-5 Club
#19 Cheetahs - Cheetahs
#20 Perfume Genius - Too Bright