Search This Blog

Showing posts with label techno. Show all posts
Showing posts with label techno. Show all posts

Wednesday, December 11, 2024

Blogovision 2024 Στο 10 ο Д​а​р​е​н Д​ж​. К​а​н​н​і​н​г​е​м και η Θεωρία της Στατικότητας


Στο 10 ο Actress σε ένα μεγάλου μήκους κρυπτοτέκνο ambient χαλαρωτικό παραλήρημα με φιλοσοφικές προεκτάσεις

Thursday, December 14, 2023

Ένα μπουκάλι Sahara Red, acid και μπάλα στο ασπρόμαυρο Παρίσι


                                                   From Algiers to Paris, a journey of sound,

Where East meets West, a vibrant bound.

Acid Arab, the fusion maestros,

Their music bridges cultures, erases borders.

 

Algerian gasba, Anatolian trance,

Synthetic dabkeh, bionic raï's dance.

A tapestry of sounds, a symphony so bold,

Their melodies ignite, stories unfold.

 

Through collaborations and travels grand,

They've sampled the world, with an open hand.

From Morocco's dunes to Cairo's allure,

Their music weaves magic, ever pure.

 

Breaking boundaries, genres defying,

Acid Arab are pioneers, forever vying.

With every beat, they transcend and soar,

A fusion of cultures, forevermore.

 

Oh, Acid Arab, your music's a spell,

Uniting hearts, where borders fell.

From Algiers to Paris, the world's your stage,

Your melodies ignite, with vibrant rage.

 

So let the music play, let the rhythms ignite,

Acid Arab's legacy, shining ever bright.

A fusion of souls, a connection so true,

In their music we find, a world anew.

Στο 7 Acid Arab και  ٣ (Trois)

 

Tuesday, December 12, 2023

Χάος, pints και βρώμικο στο σπίτι ενός άγνωστου δίπλα στη Hacienda


In Manchester's vibrant heart, where music takes its stand,

Avaton strolled, a soul with spirit untamed.

Through Hacienda's labyrinthine halls he wandered,

Amidst the echoes of a night that danced and pondered.

 

Suddenly, a melody, a voice so clear and true,

"Souris, souris, souris, souris," it pierced the air, so blue.

Avaton turned, his eyes wide with delight,

To find the source of this enchanting night.

 

A stranger stood there, arms outstretched, a grin so wide,

Inviting Avaton into his humble abode inside.

Through a doorway they ventured, into a haven of warmth,

Where laughter and chatter filled the air and filled the form.

 

Avaton's thirst grew, an insatiable thirst,

As he joined the stranger in this underground work.

The man produced a bottle, its liquid dark and deep,

A local brew, a secret kept.

 

They poured, they drank, their voices rising high,

Their laughter echoing through the night, beneath the city's sky.

The black pudding, greasy and savory,

A local delicacy, fueling their revelry.

 

Outside, the city buzzed, a cacophony of sound,

As people ran in the streets, their voices echoing around.

"Souris, souris, souris, souris," they chanted with glee,

Their voices blending, a chorus, a vibrant harmony.

 

But within the haven, peace and camaraderie reigned,

Avaton and his newfound friend, their spirits unrestrained.

Throughout the night, they revelled, their spirits unbound,

In this impromptu gathering, where joy was found.

 

The turntable spun, Mandy, Indiana's melodies,

Their anthems of chaos, a symphony of glee.

Avaton's spirit soared, his heart ablaze with fire,

As he sang along to the band he held so dear.


Στο 9 το χαοτικό '' I've seen a way'' των Mandy, Indiana

 

Thursday, December 8, 2022

Σοροκάδα


Στο 13 ο Guido Minisky και ο Hervé Carvalho. Δυό Παριζιάνοι από το Αλγέρι, ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά και δυνατά σχήματα της ηλεκτρο-αραβικής σκηνής: Οι ACID ARAB
Στο REMIXED βάζουν μουσικούς από έξι περίπου χώρες της ευρύτερης περιοχής που επηρεάζει ο Σορόκος (ο άνεμος από την Σαχάρα) - μεταξύ των οποίων τον Αιγύπτιο 3Phaz, τον Λονδρέζο The Reflex, τον Τυνήσιο-Βέλγο παραγωγό Ammar 808, και τα παριζιάνικα duos των  Polo & Pan και VoX LoW να κάνουν remixes σε προηγούμενες δουλειές τους.  
Το αποτέλεσμα που μπορείς να ακούσεις εδώ είναι ένα σαγηνευτικό μίγμα dance και ethnic - έτοιμο να σε αποπλανήσει σύροντάς σε βαθιά μέσα στην παριζιάνικη νύχτα του σήμερα.



 

Wednesday, December 7, 2022

#14 Το Πείραμα


Κουμπιά (προγραμματισμού Roland CR-78), αναλογικές μηχανές, πειραματισμός, έμπνευση και διαρκείς αναφορές στα μεγάλα soundtracks του Ιταλικού κινηματογράφου των 60ς και 70ς και να τα 42 κομμάτια του Program and Rhythm του Alessandro Adriani . Τώρα γιατί είναι στο 14 αφού αν έλιωσα ένα δίσκο φέτος ήταν αυτός, τι να πω. Άβατον η ψυχή του Avaton. 





 

Saturday, December 3, 2022

 


Στο 18 τo 6ο άλμπουμ του γνωστού θαμώνα του Avaton και κολλητού του άλλου επίσης θαμώνα μου, του Bug, Justin Broadrick aka JK Flesh που θα σου λιώσει το μυαλό.
Βίαιη slo-fi techno και τα μυαλά χυμένα, ακούγεται πολύ δυνατά - σίγουρα όχι οδηγώντας το βράδυ μόνος στην εξοχή.
Βαθμός δυσκολίας: 9
Bαθμός sexiness: 5
Βαθμός danceability: 7
Βαθμός βαράει: 10
Ακούς και φτιάχνεσαι εδώ



Wednesday, December 1, 2021

Blogovision 2021 - To #20 του Γεράσιμου: Crystal Geometry - Distressing Visions

 


Crystal Geometry is fast building a discography to be reckoned with. His second album for Sonic Groove, titled “Distressing Visions,” continues on an innovative path into the bleak, melancholic world of hard hitting Techno Industrial / EBM music. The album has a slew of anti-government vocals, shouting chants, and cinema sample vocals, layered over sophisticated modular bass line sequences and fiercely pounding industrial drum rhythms. CG's latest endeavor fits perfectly as a soundtrack to present pandemic day times.

 

Friday, December 20, 2019

Blogovision 2019 Τα #1 και οι 20άδες μου για το 1969, 2010-19 και 2019

ΑΠΟ ΤΟ 1969
Image result for ummagumma pink floyd
Image result for the stooges
Mutantes1969.jpg

Η 20άδα μου για την 10ετία 2010_19
Στο #1 ο δίσκος 
που αγαπάω να περπατάω μαζί του
''Paul Kalkbrenner - Icke Wieder''

Η 20άδα μου για το 2019
Στο #1 ο δίσκος που φαντασιώνομαι να βάζω στη διαπασών στο μετρό,ένα θολό πρωινό προς το Κέντρο 
Uniform,The Body
''Everything That Dies 
Someday Comes Back''



Sunday, December 15, 2019

Blogovision 2019: #6 YOU CAN'T ALWAYS GET WHAT YOU WANT



1969. Εκείνο το βράδυ τελείωσε οριστικά η εποχή της αθωότητας,βγάλαμε τα λουλούδια από τα μαλλιά, το acid έγινε δηλητήριο, ακόμα και οι πεταλούδες σταματήσαν να πετάνε.Ο πόνος του gospel και του blues έγιναν ο σπαραγμός και η μαυρίλα όλων όσων θα ακολουθούσαν τα επόμενα χρόνια.



Στις αποθήκες και τα σιωπηλά σοβιετικά μεγαθήρια του γκρεμισμένου Βερολίνου μάθαμε να μιλάμε,να πολεμάμε, να αγαπάμε και να πονάμε.Από την αρχή και χωρίς ποιήματα


 ALAAALZAANJBICDGhux








50 χρόνια μετά, ακόμα κι αν περιγράφει τον χειρότερό σου φόβο και τραγουδάει τους εφιάλτες σου ντυμένους με τη στολή του εχθρού σου, 
η μουσική συνεχίζει να σε προκαλεί


Στο #6 της Blogovision 2010_19 η κατά τη γνώμη μου καλύτερη μπάντα του 21ου αιώνα μέχρι στιγμής, οι Liars και το Sisterworld
Στο #6 της Blogovision 2019, o Alessandro Adriani και το Morphic Dreams 














Saturday, December 14, 2019

Blogovision 2019: Στα 7 Από το Λονδίνο στο Βερολίνο λίγα μπητ δρόμος


To moog του George Harrison το 1969

Το 1969 η μουσική δεν ήταν μόνο ψυχεδέλια, κιθάρες και acid.
Πολλοί μουσικοί, ειδικά από την Ευρώπη, είχαν αρχίσει και ψαχνόντουσαν σε πιο ηλεκτρονικά μονοπάτια, πολλές φορές ξεχνώντας εντελώς τα φωνητικά, την μελωδία ή την διάρκεια που θα τους εξασφάλιζαν τη δισκογραφία,το airplay και τον δρόμο προς τα charts. 
Ένας από αυτούς ήταν το μαύρο πρόβατο των Beatles,ο ιδιοφυής και ανήσυχος George Harrison. 
Λίγους μήνες πριν την κυκλοφορία του Abbey Road , ο Harrison κυκλοφοράει ένα από τα πρώτα mega-πειράματα της γενιάς του στον τομέα της ηλεκτρονικής μουσικής, τον δίσκο με τον εύγλωττο τίτλο ''Electronic Sound'' . Πρόκειται για ένα στριφνό,δύσκολο moog - based έργο, αποτελούμενο από δύο κομμάτια συνολικής διάρκειας 43' που παρά τις κακές και περιπαικτικές κριτικές άνοιξε τον δρόμο στη μουσική που κυριάρχησε στην Λονδρέζικη ηλεκτρονική σκηνή από τα τέλη της 10ετίας του 80 και μετά.



Απευθυνόμενη στον ανήσυχο και ανοιχτόμυαλο μουσικόφιλο,προτείνω να ακούσει το Electronic Sound εδώ  και μετά να περάσει κατευθείαν στο #7 μου για την Blogovision 2010-19, το ταξιδιάρικο αριστούργημα του επίσης Λονδρέζου Burial, Rival Dealer

Ο Burial στο δικό του ''Moog''

Οι ομοιότητες ανάμεσα στις δύο δουλειές και ειδικά στο ομώνυμο κομμάτι ( κι αν εξαιρεθούν τα φωνητικά) είναι ανατριχιαστικές.

Άκου το Rival Dealer εδώ

50 χρόνια μετά το Electronic Sound, ένας Γερμανός από το Κασέλ της Κεντρικής Γερμανίας, ο Phillip Sollmann aka Efdemin, resident D.J του Berghain στο Βερολίνο βγάζει ένα δίσκο έκπληξη, που το κοινό ψήφισε ως τρίτο καλύτερο techno δίσκο της χρονιάς,το New Atlantis


Έχει και ο Efdemin τα δικά του ''Moogs''

Πρόκειται για ένα χορευτικό, καθόλου επιφανειακό δίσκο που συνδυάζει και αναδεικνύει στοιχεία cinematic/ αφηγηματικής μουσικής και που σε στιγμές του παραπέμπει κατευθείαν στις μεγάλες στιγμές της πρώιμης electronica - δίσκος που ακούς στο repeat.




Άκου το #7 μου της Blogovision 2019 εδώ


Wednesday, December 11, 2019

Blogovision 2019: Στα 10 μου, από το Proto-Punk στο Post Punk και τα Raves



Τι να γράψει κανείς για τους Stooges. Αυτό που ένοιωσα όταν πρωτοείδα τον Iggy στην Ριζούπολη. Πόσα έχω χάσει γιατί ήμουνα μικρή όταν συνέβαιναν και σε μια χώρα που σχεδόν όλα τα ωραία απαγορευόντουσαν.
Οργή

Το πρώτο τους  album,  The Stooges βγήκε το 1969, όταν εγώ πήγαινα δημοτικό και τους πρωτοάκουσα το 1972, αν θυμάμαι καλά. Σε έναν ερασιτεχνικό που δεν θυμάμαι αν ήταν ο 
Animal Boy ή ο Cuttysark.
Έπος και δέος, με το I Wanna Be Your Dog να αποτελεί ένα από τα τραγούδια που θα ήθελα να πάρω μαζί μου στο θάνατο (στην εκτέλεση του Vicious για να είμαι ειλικρινής).
Δεν ξέρω αν ήταν οι MC5 ή οι Stooges που γέννησαν  το punk - βασικό θέμα καυγάδων ανέκαθεν- ξέρω όμως πως αν δεν ήταν οι Stooges δεν θα είχε φτάσει το punk σε τόσα εκατομμύρια αυτιά και σπίτια, ίσως γιατί το δικό τους punk ήταν λιγότερο πολιτικό και άρα πιο ''ελεύθερο''. 


Πότε πέρασαν πέντε χρόνια τώρα από τότε που βγήκε το επίσης απολίτικο αλλά απόλυτα δηλητηριώδες Plowing Into  the Field of Love των Iceage , τι να πω. Αν είχε η αμαρτία κιθάρες έτσι θα ακουγόταν, οπότε και καλώς παρήγγειλα όταν με το καλό αφήσω χρόνους  να με κάψετε και να παίζει κάπου το Glassy Eyed,Dormant and Veiled. Ευχαριστώ εκ των προτέρων
Και μετά ήρθε ο Umwelt και το Superior Life Forms.  Αναλογικός rave ακτιβισμός σε απευθείας σύνδεση με τις πιο σκοτεινές πτυχές και τα πιο δυνατά χτυπήματα του Industrial και του techno.


Στο υποθετικό σενάριο που δεν έχεις ακούσει το The Stooges,καλά να πάθεις,άστο. Άργησες!
Άκου το Plowing Into the Field of Love των Iceage, το #10 μου για την Blogovision 2010-19 εδώ 
Άκου οπωσδήποτε το άγριο #10 μου για την Blogovision 2019, το Superior Life Forms του Umwelt εδώ