Search This Blog

Showing posts with label AOTY 2017. Show all posts
Showing posts with label AOTY 2017. Show all posts

Wednesday, December 20, 2017

Blogovision 2017: Στο #1 μου Το Σπαρακτικό TFCF και ο Angus Περιμένοντας τον Ταχυδρόμο


Ένα από τα καλύτερα ποιήματα που γράφτηκαν ποτέ είναι για μένα ''Η Σονάτα του Σεληνόφωτος''του Γιάννη Ρίτσου. Όσο μεγαλώνω συνειδητοποιώ πως αυτό που του δίνει έναν πολύ ιδιαίτερο - κινηματογραφικό - αφηγηματικά χαρακτήρα είναι η αντίθεση ανάμεσα στην επιθυμία και τις σκέψεις -λόγο της Γυναίκας - δηλαδή την δράση του έργου και, στην παθητική στάση - μη δράση της. Αυτό ακριβώς το σύνολο έχω αποτυπώσει στο μυαλό μου σαν μία  ''ομπρέλλα'' υπό τον τίτλο ''Περιμένοντας τον Ταχυδρόμο'' και ήταν η αφορμή να ξεκινήσω το ''concept'' της Blogovision 2016, εστιάζοντας όμως σε αυτό που με συναρπάζει περισσότερο - τους άνδρες κι όχι τις γυναίκες - και την ενεργητική στάση τους απέναντι στο παράθυρο με την θέα στον δρόμο. ..
Μία αναζήτηση αντίστοιχων πραγματικών ιστοριών που θα είχαν καταγραφεί στο διαδίκτυο. Ψάχνοντας με random λέξεις στη Google ανακάλυψα πάρα πολλές φωτογραφίες, κυρίως μέσα από σκοτεινά, niche blogs αλλά όχι ιστορίες. Έτσι άρχισα να φαντάζομαι τις δικές μου ιστορίες και να τις δένω με τις φωτογραφίες που είχα βρει και τα άλμπουμ που θα ψήφιζα. 
Δεν είχα σκοπό να το συνεχίσω και φέτος μέχρι που ο Angus AKA οι Liars έβγαλε το TFCF με αυτό το εξώφυλλο




Ήταν σαν να έβλεπα το follow up  του ''Περιμένοντας  τον Ταχυδρόμο'' 2016 και εννοείται πως μετά από αυτό και με δεδομένο ότι θα ήταν το #1 μου δεν θα μπορούσα παρά να συνεχίσω με νέες ιστορίες - αποκυήματα της φαντασίας μου και άλλες περισσότερες πραγματικές φωτογραφίες θαρραλέων ανδρών που πέρασαν από την σκοτεινή πλευρά του πεζοδρομίου ώστε να κορυφώσω εδώ.Με αυτό!
Για τον δίσκο δεν έχω να πω πολλά - είναι στη ολότητά του το ίδιο σπαρακτικός με το αγαπημένο μου ποίημα (πόσα περισσότερα να πω?), η επιτομή του storytelling δια της electronica οδού και ακόμα παραπέρα.

Άκουσέ τον κάποια βραδιά διαβάζοντας την Σονάτα του Σεληνόφωτος




Tuesday, December 19, 2017

Blogovision 2017: Στο #2 μου Drone (?) και ''The expert fuckers who broke this world never get to speak again''


Φωτιά! Σκότος! Κόλαση!
Δεν είναι Το Τέλος του Κόσμου αλλά Το Τέλος του Κράτους!
Ελπίδα!
Κι αν η μουσική μπορούσε να αλλάξει τον κόσμο;
Οι Godspeed You! Black Emperor μαζί με το Luciferian Towers  κυκλοφόρησαν και ένα δελτίο τύπου που μεταξύ άλλων φωνάζει για τα εξής:
“An end to foreign invasions. An end to borders. The total dismantling of the prison-industrial complex. Healthcare, housing, food and water acknowledged as an inalienable human right. 
The expert fuckers who broke this world never get to speak again.” 



Ακόμα και αν δεν το έχεις διαβάσει, έξι από τα οκτώ κομμάτια του άλμπουμ έχουν δύο τίτλους επί τρεις φορές έκαστο:  ''Bosses Hang'' και ''Anthem For No State''. Το έπιασες το νόημα?
Άκου το κιόλας! 




Monday, December 18, 2017

Blogovision 2017: Στο #3 Update και η πιο μελωδική techno που γράφτηκε ποτέ


Του Βαυαρού Lorenz Brunner AKA Recondite  - που ανακάλυψα τυχαία από το soundtrack του Young Pope  - του αποδίδονται μεταξύ άλλων τα εξής μουσικά στυλ:
  • "moll techno"
  • "John Carpenter-House"
  • "mediative techno"
  • "Bayreuth in 4/4"
  • "Götterdämmerung in 808"
Κάτι τέτοια διαβάζω και τρελλαίνομαι.


Το υπόγειο,μίνιμαλ και στυλιζαρισμένο Update είναι η πιο πρόσφατη δουλειά του - η techno του 21ου αιώνα στα καλύτερά της.





Sunday, December 17, 2017

Blogovision 2017: Στο #4 Relatives in Descent και Ρομαντικό Post Punk Made in Detroit


People live with a private understanding
Sorrow's the wind blowing through
Truth is hiding in the wire

Νομίζω η φράση που άκουσα περισσότερες φορές μέσα στο μυαλό μου το 2017 ήταν το ''She's just trying to reach you'' 


Επίσης η πιο ωραία φράση που διάβασα για το ακούσια ρομαντικό και σαν από απελπισμένο έρωτα Relatives in Descent των Protomartyr ήταν στο Pitchfork που τους έθαψε με 6,9 και λέει 
 it contains a constant sense of unease about the world and its future






Saturday, December 16, 2017

#Blogovision 2017: Στο #5 μου το Concrete Desert μια νύχτα που οι κεραυνοί έβρεχαν L.A Hip Hop


Το American Dream του Στρατάρχη Jagadis  Scarlet o 'Hara  Barigai  - η φανταστική ιστορία ενός άνδρα που τόλμησε το αδύνατο, στις τάξεις του Βρετανικού Ινδικού Στρατού στις αρχές του 20ου αιώνα. Κατάφερε να γίνει αποδεκτός από τους συντρόφους του σε μια εποχή που το να είσαι Ινδός ήταν περίπου παρίας,πόσο μάλλον να γίνεις Στρατάρχης και Σκάρλετ Ο' Χάρα μαζί. Το πτώμα της Σκάρλετ  βρέθηκε βιασμένο και κατακρεουργημένο ανήμερα Χριστούγεννα του 1925 σε μια παράγκα της Καλκούτα, πολύ κοντά στο στρατόπεδο που αυτή υπηρετούσε.


Το Concrete Desert των Bug vs.Earth είναι το soundtrack  αυτής της ιστορίας, το ίδιο σκοτεινό, ασπρόμαυρο, δαιδαλώδες, με την πάλη ανάμεσα στην electronica  και το hip hop να υπογραμίζει τις αντιθέσεις της, οδηγώντας σε σ' έναν Άλλο Πλανήτη για  ένα τέλος γεμάτο ανελέητα Beats. 

Άκου το εδώ