Search This Blog

Showing posts with label Los Angeles. Show all posts
Showing posts with label Los Angeles. Show all posts

Sunday, December 3, 2023

Blogovision 2023: Στο 18 Μιά μέρα με τον Tim στο Los Angeles της Χιλής

 

In Los Angeles, where Bio Bío flows,

A day unfolds, where magic gently grows.

From Sopaipillas' crispy delight,

To La Piojera's beers, where locals unite.


The morning sun paints the city's embrace,

As footsteps dance with a rhythmic pace.

Sopaipillas, golden and warm,

A street food delight, a culinary storm.

 

Along the river, stories unfold,

Of Patagonia's tales, both brave and bold.

Sharp reefs and wild waves, a landscape so grand,

A reminder of nature's masterful hand.

 

As evening descends, the city takes flight,

With music's allure, under the moon's soft light.

La Piojera beckons, with laughter and cheer,

Where locals raise glasses, their hearts drawing near.

 

The rhythm of beats, a pulsating beat,

Leads the way to Club Clinic, where music's retreat.

Tim Hecker's tunes, an electronic embrace,

His album "No Highs," a sonic space.

 

In Los Angeles' heart, where music and spirit reside,

A day comes to end, with memories to abide.

The magic lingers, a Chilean delight,

A place where dreams dance, under the starry night.

Στο 18 , Tim Hecker και No Highs

Monday, December 12, 2022


Στο 9, ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ. Ο Υπαρξισμός σε μία ταινία του 1952 και ακριβώς 70 χρόνια μετά στο ίσως καλύτερο ως σήμερα άλμπουμ των Soft Moon. H Θεωρία της Ύπαρξης - του Είναι ταλάνιζε και ταλανίζει τους φιλόσοφους από την αρχαιότητα ως σήμερα. Από τον Αριστοτέλη στον Kierkegaard, τον Hume, τον Jaspers και τον Sartre, ο Άνθρωπος έβαλε τα καλύτερα μυαλά του να αναζητήσουν ποια είναι η αλήθεια πίσω από την Ύπαρξη. Σύμφωνα με την θεωρία, η Ύπαρξη, ως μοναδικός τύπος κάθε ανθρώπου, δεν έχει στατικές έμφυτες ιδιότητες, όπως πιστευόταν ότι συμβαίνει με την ουσία του, αλλά διαμορφώνεται αέναα με την προσωπική του δράση, με αποτέλεσμα να ευθύνεται και γι’ αυτό στο οποίο θα καταλήξει.

Ο Υπαρξισμός βρήκε τρομερή ανταπόκριση σαν ρεύμα στις εικαστικές τέχνες, ενώ σπουδαία βιβλία, θεατρικά, ποιήματα και πίνακες εμπνεύστηκαν και εξέφρασαν με τον δικό τους τρόπο τα ερωτήματα και τις ανησυχίες του.

Στην κορυφή του 20ου αιώνα ο Υπαρξισμός πέρασε στον κινηματογράφο. Μία από τις κορυφαίες ταινίες που θεωρούνται ότι αντιπροσωπεύουν το ρεύμα είναι το Ikiru του Akira Kurosawa. H ταινία είναι εμπνευσμένη από το αριστούργημα του Τολστόι '' Ο Θάνατος του Ιβάν Ίλιτς'', βγήκε στις αίθουσες το 1952 και προβλήθηκε στην Ελλάδα με τον ατυχή τίτλο Ο Καταδικασμένος. Ikiru σημαίνει ΝΑ ΖΕΙΣ. Με την φιλοσοφική έννοια. Πρόκειται για έναν ετοιμοθάνατο που έρχεται αντιμέτωπος με κάτι πολύ χειρότερο από τον Θάνατο πριν τον Θάνατό του. Την ίδια του την ύπαρξη και τα ερωτηματικά που αφήνει αναπάντητα.

Εβδομήντα χρόνια μετά, 5.478 χιλιόμετρα ανατολικά από εκεί που ο Kurosawa γύρισε το Ikiru, ο Αμερικανός Luis Vasquez - κυκλοφορεί τον EXISTER (γαλλικά:  ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙΣ που στην ουσία σημαίνει Ikiru, ΝΑ ΖΕΙΣ). Ένας δίσκος που τραγουδάει τις εκστατικές χαρές και τα ευνουχιστικά χαμηλά της Ζωής και το πως   '' το να κρατάμε και απλά να υπάρχουμε '' είναι μερικές φορές το μόνο που μας απομένει.

Αν σας φαίνεται συναρπαστική η ομοιότητα ανάμεσα στα πρόσωπα των Ηρώων του Ikiru και τον Luis Vasquez (που σήμερα έχει τα γενέθλιά του), τότε αυτή ανάμεσα στην ιστορία του Kurosawa και τα τραγούδια του Luis θα σας τρομάξει.

Άκου




 

Sunday, December 18, 2016

Blogovision 2016: Στο #3 μου Μαυρίλα από Αυτήν που Φτιάχνονται οι πιο Σκοτεινοί Ψυχεδελικοί Εφιάλτες


Και από τα Μετατραυματικά Τσουξήματα περάσαμε στους Κάλους.
Ο Sumach Ecks  aka Sumach Valentine aka Gonjasufi aka Gonja aka Ο Άπλυτος aka Ο Βρωμιάρης  είναι ο πιο σκοτεινός και τραγικός τροβαδούρος της σύγχρονης μουσικής ιστορίας.
Το πνεύμα του είναι τόσο μαγικό που μπορεί να διαχέεται στην ατμόσφαιρα σαν καυτός ατμός μέσα από τις σωληνώσεις των καλοριφέρ και τους θαλάμους των ασανσέρ στα κτίρια που κλείνονται οι εφιάλτες μας ενώ τα τραγούδια του αποτελούν το μόνο μελωδικό και ευφυές αντίδοτο στα ανιαρά νανουρίσματα των ήσυχων ανθρώπων.
Το Callus είναι το τρίτο κατά σειρά άλμπουμ του Gonjasufi και αναφέρεται σε αυτά τα νεκρά, άχρηστα εξογκώματα που μόνο πόνο μπορούν να προσφέρουν δηλαδή σε αυτές τις άχρηστες, πονεμένες στιγμές της ζωής που αξίζει να ξεριζώσουμε για πάντα από πάνω μας και το κάνει με έναν ιδιαίτερα σπαρακτικό  κι υπέροχα μελωδικό τρόπο που κάποιοι απαίδευτοι μουσικογραφιάδες αποκάλεσαν κακοφωνία.

'Ακου το ψυχεδελικό Callus του Gonjasufi κάποια στιγμή που σκέφτεσαι να αφήσεις πίσω σου ότι σε πονάει




#3   Gonjasufi - Callus




Saturday, December 17, 2016

Blogovision 2016,Στο #4 O δίσκος με το καλύτερο κομμάτι της χρονιάς






Τέσσερα πράγματα που πρέπει να ξέρεις για το Instrumentalepathy του The Gaslamp Killer>
  1. Ο δίσκος άρχισε να συλλαμβάνεται τρία χρόνια πριν στο νοσοκομείο μετά από ένα παρολίγον θανάσιμο ατύχημα που είχε ο William Benjamin Bensussen aka The Gaslamp Killer με το μηχανάκι του. Πολλά από τα κομμάτι του ''γράφτηκαν'' υπό την επήρεια μορφίνης και άλλων δυνατών παυσίπονων.O ίδιος ο TGK τον θεωρεί μουσική επιφοίτηση κάτι σαν ένα δώρο για την επιβίωσή του
  2. Το Instrumentalepathy απουσιάζει σχεδόν καθολικά από όλες τις λίστες των κορυφαίων άλμπουμ του 2016. 
  3. Συνδυάζει αριστουργηματικά επιρροές από την  Τούρκικη, Μεξικάνικη, Λιβανέζικη και Λιθουανή παραδοσιακή μουσική με ψυχεδέλεια και electronica δημιουργώντας  - κατά την γνώμη μου- νέους δρόμους στην σύγχρονη ηλεκτρονική μουσική και μια διαφορετική,εναλλακτική μορφή hip hop, εντελώς έξω από την πεπατημένη.
  4. Το Residual Tingles - κομμάτι ο τίτλος του οποίου που πιθανόν αναφέρεται στα μετατραυματικά τσουξίματα που έμειναν κουσούρι στον TGK μετά το ατύχημά του - είναι για μένα το πιο μελωδικό ίσως και επικό κομμάτι της χρονιάς και το κομμάτι που άκουσα περισσότερες φορές μέσα στον χρόνο.
Άκου το αυτοβιογραφικό Instrumentalepathy ξαπλωμένος εδώ¨



#4   The Gaslamp Killer ' Instrumentalepathy