Blogovision 2020: Το 1

Στο 1 μου indietronica από τον μάστορα του είδους: Dan Deacon και Mystic Familiar. Αισιόδοξο, χαρούμενο, ελπιδοφόρο, δεν κομίζει γλαύκα στην Αθήνα με την έννοια ότι είναι ο γνωστός ήχος του Dan αλλά κομίζει στην Αθηνά γιατί το βρίσκω ότι πιο relevant υπάρχει για την δεδομένη χρονική στιγμή.

Μας κάνει να ονειρευόμαστε ελευθερία, έρωτες, μεθύσια, παρέες, live, χορούς και όλα αυτά που μας ζούσαν τα προηγούμενα χρόνια και μας έκαναν να νοιώθουμε αθάνατοι.

Αυτό το 2021 περιμένω και για αυτό ο Dan Deacon ήταν μοιραίο να μπει αυτόματα στο νούμερο 1 της πιο μαύρης λίστας που ψήφισα ποτέ

Άκου το χορεύοντας στο μπαλκόνι, το βράδυ της παραμονής της Πρωτοχρονιάς του 2021

#02 Persian Pillars Of The Gasoline Era – Vatican Shadow

#03 Casablanca Flamethrower - Prurient

#04 Depersonalization –JK Flesh

#05 Grave of a Dog – Sightless Pit

#06 Asche – Haus Arafna

#07 Murder For A Beat – Strawberry Pills

#08 Proto Tekno (Remixes) – Kooba Tercu

#09 Passovers - Sex Swing

#10 Soundtracks: Equals Sessions - Apparat

#11 Night Melody/Articulation – Rival Consoles

#12 Mood - Rødhåd

#13 Haut – Die Wilde Jagd

#14 Mirage – Ben Lukas Boyser

#15 Peripeteia -Rafael Anton Irisarri

#16 Arche – Fossil (Remixes) – Wind Atlas

#17 Conference of Trees – Pantha Du Prince

#18 Desire – Desire Marea

#19 Illusion of Time - Daniel Avery & Alessandro Cortini

#20 Music For Film – Jacaszek

Στo #4 μου Γυμνοί στο δρόμο:Χορεύει μαστουρωμένη η Σαλώμη

Τον Dan Deacon τον αγάπησα από την πρώτη στιγμή που τον άκουσα γιατί με ανεβάζει συνδυάζοντας με έναν μοναδικό φουτουριστικό τρόπο την ψυχεδέλεια των 70ς που με μεγάλωσε με την πειραματική DIY electronica που με κάνει να νοιώθω τον χρόνο μακριά μου. Drugless μαστούρωμα με ακατανίκητη θετική ενέργεια και απίστευτα interactive live, ένα ''logistically impossible'' όργιο ελεύθερων μυαλών με μάτια και απόλα ανοιχτά. Musicsexualism per se.

Αυτή είναι μία φωτογραφία που τράβηξα φέτος στην Primavera - στο καλύτερο φετινό μου live -
από την πάρτη του για μένα

Και να τι έγραψα γι αυτόν στην Popaganda

''....Όμως η ευτυχία δεν θα σταμάταγε  εκεί. Με ένα μικρό διάλειμμα ανούσιων Strokes στην χαοτική αρένα της Primavera (θεέ μου πόσο λίγοι μου φάνηκαν) αφού έφυγα στα δύο κομμάτια, ξανά πίσω, στην θέση ακριβώς μπροστά στον τρομερό ντράμερ του Dan Deacon, τον Jeremy Hyman. Ο Dan Deacon είναι αυτό που θα κάνει αυτήν την γενιά ανθρώπων να πάνε τον κόσμο πιο μπροστά. Είναι genius, αυθεντικός και κυρίως κυνικός. Και γράφει μουσική για ανθρώπους που μπορούν να ξεκλειδώσουν το κεφάλι, να αποτινάξουν τα ταμπού και να απολαύσουν το τώρα βγαίνοντας από την πόρτα και χορεύοντας στην πλατεία. Ευφυώς σκεπτόμενος και βλέποντας όλο το μεγάλο πλήθος που είχε μαζευτεί στην μεγάλη Ray Ban προκάλεσε όλους όσους  δεν ήταν έτοιμοι να κάνουν unlock συμμετέχοντας στην εμπειρία του με τους δικούς του όρους, να πάνε πιο πέρα να δουν «famous bands» δείχνοντας  προς την μεριά των Strokes. Και μετά, ξανά αντίο κόσμε, μας έβαλε και φιλιόμασταν μεταξύ μας, πιάναμε ο ένας την μύτη του άλλου, ξαπλώναμε αγκαλιασμένοι και βασικά χορεύαμε ασταμάτητα σε ένα απίστευτο 45λεπτο ψυχεδελικής rave που σε έβαζε στα μονοπάτια των Native Americans και της μουσικής τους με έναν μοναδικό ηλεκτρονικό τρόπο. 10 στα 10 - ακούσαμε τον καλύτερο δίσκο της χρονιάς so far, 10 τουλάχιστον φορές πιο απογειωμένο. Έκσταση''.

Άκου τον για μένα καλύτερο δίσκο της χρονιάς , το θριαμβικό Gliss Riffer του Dan Deacon, ιδανικά γυμνός χορεύοντας στον δρόμο με παρέα

#4 Dan Deacon - Gliss Riffer

#5 Suuns and Jerusalem In My Heart

#6. Titus Andronicus - The Most Lamentable Tragedy 

#7 John Carpenter - Lost Themes Remixed

#8 Carter Tutti Void - F(χ)

#9 Moa Pillar - Humanity

#10 The Soft Moon - Deeper

#11 Prurient - Frozen Niagara Falls

#12 FAUVE ≠ Vieux Frères (Partie II)

#13 Death Grips - Jenny Death

#14 The Underground Youth - Haunted
#15 Ghostpoet - Shedding Skin

#16 Vessels - Dilate

#17 The KVB - Mirror Being
#18 Inventions – Maze Of Woods

#19 Black Egg - Melencolia

#20 Bruhma - NRTRNSMTTR