Blogovision 2020: Το 3

 

Στο 3 ο πρώτος στην λίστα μου δίσκος του πολυγραφότατου φέτος Dominick Fernow. Πρώτος του και ως Prurient με την γερμανική Tesco. Στις πιο κλειστές του, έχει φτιάξει ένα άγριο,θορυβώδες, καθόλου εύπεπτο κι επικίνδυνο άλμπουμ με το όνομα Casablanca Flamethrower - ένα δυσοίωνο, αντιπολεμικό έπος που αναφέρεται με όχημα τον θόρυβο και τις κραυγές -φωνητικά στην απανθρωπιά, το μένος, τον θάνατο, τον πόνο.

Οπλίσου με υπομονή κι αν αντέχεις προσπάθησε να το ακούσεις ολόκληρο, ιδανικά σε φάση νηφαλιότητας - για ευνόητους λόγους

#04 Depersonalization –JK Flesh

#05 Grave of a Dog – Sightless Pit

#06 Asche – Haus Arafna

#07 Murder For A Beat – Strawberry Pills

#08 Proto Tekno (Remixes) – Kooba Tercu

#09 Passovers - Sex Swing

#10 Soundtracks: Equals Sessions - Apparat

#11 Night Melody/Articulation – Rival Consoles

#12 Mood - Rødhåd

#13 Haut – Die Wilde Jagd

#14 Mirage – Ben Lukas Boyser

#15 Peripeteia -Rafael Anton Irisarri

#16 Arche – Fossil (Remixes) – Wind Atlas

#17 Conference of Trees – Pantha Du Prince

#18 Desire – Desire Marea

#19 Illusion of Time - Daniel Avery & Alessandro Cortini

#20 Music For Film – Jacaszek

Blogovision 2018: Στο #4 καθαρό και ξάστερο experimental κατευθείαν από την Αμερική

 Ο ορισμός του experimental σε ένα στριφνό - μόνο για μύστες - μουσικό ανοσιούργημα

Μα ποιος σοβαρός άνθρωπος, έστω και για ένα κομμάτι ψωμί, θα δεχτεί να βαθμολογήσει μία τέτοια δουλειά με έναν βαθμό που δεν είναι του ύψους ή του βάθους αλλά ένα 6,2?  

Με ποια κριτήρια μπορείς να βαθμολογήσεις έναν τέτοιο δίσκο (και πόσες φορές άντεξε να τον ακούσει ο κριτής ώστε να πει τελικά ότι είναι κακός, έστω μέτριος, για 6,2 κι όχι για 6,1 ή 7,4)?  Τι είναι σεισμός ή άνεμος για να μετριέται σε δεκαδικά ο ακραίος πειραματισμός? 

Το Rainbow Mirror είναι η τρίτη και τελευταία εμφάνιση του Dominick Fernow στην 10άδα μου και η μοναδική του ως Prurient. Είναι ο πρώτος δίσκος που κυκλοφόρησε μετά την περσινή Blogovision και τον οποίο είχα για πολλούς μήνες για το #1 μου, μέχρι που σπρώχτηκε στο μεσοβέζικο 4 γιατί με συνεπήραν περισσότερο αυτοί οι τρείς - πιο εύκολοι ακουστικά - δίσκοι που θα ακολουθήσουν.

Πρόκειται για μία δουλειά που ξεδιπλώνεται  σε 6 LP -πάντα από την Hospital Productions- και που για μένα είναι ο ορισμός του experimental. Εν προκειμένω με μπόλικες δόσεις noise,drone,industrial και ambient - δηλαδή ο Fernow σε όλο του το μεγαλείο. Απροσδιόριστης προέλευσης ήχοι, καμπάνες σαν από κάποιο γοτθικό ναό τον Μεσαίωνα, έρεβος και οι νότες της βροχής, πτώματα που σιγομουρμουρίζουν, Βούδες και σεξουαλικές αναφορές σε ένα ατονικό στην μεγαλύτερη διάρκειά του έργο που όμως επικοινωνεί μαζί σου χωρίς να κλιμακώνεται και χωρίς να χρειάζεται κάποιο (ανύπαρκτο ευτυχώς) λιμπρέτο.

Άκου τον μακριά από τον κόσμο 

#05 Restive Plaggona  - Bonded Labor

#06 KIDS SEE GHOSTS – Kids See Ghosts

#07 Rainforest  Spiritual Enslavement – Red Ants Genesis

#08 KYO  w/ Jeuru – All The Same Dream

#09 ΛΕΞ – 2ΧΧΧ

#10 Ancient Methods – The Jericho Records

#11 Efrim Manuel Menuck – Pissing Stars

#12 Félix Blume - Death in Haiti: Funeral Brass Bands & Sounds from Port au Prince

#13 Jon Hopkins - Singularity

#14 Tom Rogerson and Brian Eno - Finding Shore

#15 Colin Stetson – The First

#16 Bruce Lamont – Broken Limbs Excite No Pity

#17 The Soft Moon - Criminal Remixes 

#18 Gas - Rausch

#19 Kraus - Path

#20 Ital Tek - Bodied 

Από την Νάνα Μούσχουρη στο #11 σε 5 εύκολα κομμάτια κι ένα gif

Το πρώτο τραγούδι που θυμάμαι να μου άρεσε μικρό και με παρακίνησε να ακούω μουσική ήταν το πως το λεν πως το λεν, αυτό

Μετά στη Mustang του Θείου Βασίλη άρχισα να ακούω και ξένα

Μετά στο πάρτυ του Θείου Αλέκου προχώρησα λίγο πιο βόρεια

Μετά στις Καλόγριες άρχισα να γουστάρω κι άλλα

Και μετά ο Πετρίδης μου γνώρισε τον Ziggy

Ακριβώς σε εκείνο το σημείο χρονικά και σε συνδυασμό με την προηγούμενη πορεία η μαθηματική εξίσωση της άνεσης των αυτιών μου και του περιπετειώδους του χαρακτήρα μου Μ= Α(α) * Π(χ) με οδήγησαν πολλά χρόνια μπροστά.
2014, Primavera Sound, Bowers & Wilkins + Boiler Room

Με βλέπεις? Ούτε εγώ. Είμαι εκεί με τον Γεράσιμο και τραβάω τον Prurient που παίζει μουσική χτυπώντας το κεφάλι του στην κονσόλα και τα ηχεία.

Είναι τόσο επικός, τόσο σπαρακτικός και τόσο ιδιοφυώς εγκεφαλικός που κάθε του δίσκος είναι μια σπουδαία δήλωση για την Ζωή, μέσα στο κεφάλι του , μέσα στο δικό μου και τώρα στους παγωμένους Καταρράκτες του Νιαγάρα.

Άκου ολόκληρο έναν από τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς ή έστω προσπάθησε.

Στο 11 μου ο Prurient και το Frozen Niagara Falls

#11 Prurient - Frozen Niagara Falls

#12 FAUVE ≠ Vieux Frères (Partie II)

#13 Death Grips - Jenny Death

#14 The Underground Youth - Haunted
#15 Ghostpoet - Shedding Skin

#16 Vessels - Dilate

#17 The KVB - Mirror Being
#18 Inventions – Maze Of Woods

#19 Black Egg - Melencolia

#20 Bruhma - NRTRNSMTTR